به گزارش صدای دانشجو، کتاب متیو دزموند «حکم تخلیه: فقر و سود در شهر آمریکایی» همچون کتاب «پنج سنتی و ده سنتی» بارابارا ارنریش، نگاهی است نفسگیر به بهره کشی همراه با سوءاستفاده و فلاکتی که ما بر سر آسیب پذیرترین مردمان، به ویژه کودکان می آوریم. این کتاب تصویری است از جهانی که در آن صنایع  برای چاپیدن فقرا، نابود کردن محلات و در نهایت زندگی انسان ها خلق شده اند. کتاب یک سیستم قضایی در هم شکسته، یک سیستم خدمات اجتماعی فاقدکارآیی و صدور مجوز برای اعمال آز و طمع بدون نظارت در آمریکای نئولیبرال را - فارغ از اینکه چه بهایی در پی دارد- به تصویر می کشد.

دزموند می نویسد: «قیافه زن همان حالت را به خود گرفته بود. عوامل اجرای احکام تخلیه خانه ها این حالت را خوب می شناختند؛ حالت کسی که می داند خانواده اش ظرف چند ساعت بی خانمان خواهند شد. چیزی همراه با ناباوری؛ سرعت و خشونت این روند؛ کلانترهایی که به دیوار خانه تان تکیه داده اند، با دست های آرام گرفته بر تپانچه، همه این غریبه ها، این مردان عرق ریزان که دارند وسایلتان را به بیرون روی هم تلنبار می کنند، با لیوان های شما از ظرفشویی شما آب می نوشند، از توالت شما استفاده می کنند. این حالت نگاه کسی بود که با موجی از سئوال ها به خاک سیاه نشسته باشد: «امشب را چه باید کنم، این هفته را چه؟ به کی باید زنگ بزنم؟ داروهایم کجاست؟ کجا باید برویم؟» به حالت چهره مادری می مانست که از پناهگاه زیرزمینی بالا می آید تا ببیند گردباد خانه اش را با خاک یکسان کرده است.»

فقیر بودن در آمریکا یک وضعیت اضطراری قدیمی محسوب می شود. شما لبه ورشکستگی، بی خانمانی و گرسنگی تلوتلو می خورید. سطوح تحمل ناپذیری از استرس، ناراحتی و اضطراب و حجم بزرگی افسردگی را تحمل می کنید. اجاره مسکن نیمی از درآمدتان را می بلعد- از هر چهار خانواده یکی حدود 70درصد درآمدش را صرف اجاره مسکن می کند- تا وقتی که دیگر توانایی پرداخت هزینه هایتان را از دست می دهید، شما و فرزندانتان را از خانه بیرون می کنند و معمولا از پناهگاه های بی خانمان ها یا ساختمان های متروکه سردرمی آورید. یک بحران مالی- به شکل یک وضعیت اضطراری پزشکی، کاسته شدن از ساعات کاری یا از دست دادن شغل، هزینه های یک تشییع جنازه یا تعمیرات اتومبیل- می تواند به شکلی محتوم به تخلیه منزل شما بینجامد. اعتباردهندگان، وام دهندگان روزشمار و شرکت های وصول بدهی ها شما را دوره می کنند. شما معمولا مجبور به اعلام ورشکستگی هستید. احتمال دارد بتوانید  با خشونت های رایج، دار و دسته های تبهکار، مواد مخدر و یک سیستم قضایی که به پلیس بی رحم اجازه انجام سوءاستفاده را می دهد و شما را راهی زندان می کند یا با جریمه های سنگین به خاطر تخلفات کوچک ضربه های کاری به شما وارد می آورد، غلبه کنید. هفته ها یا ماه ها را بدون امکانات حراراتی، آب یا برق سر کرده اید، چون پول کافی برای پرداخت قبض آنها را ندارید، به خصوص از زمانی که نرخ سوخت و آب و برق و گاز از سال 2000 بیش از 50 درصد رشد داشته است. مادران تنها و فرزندانشان معمولا این جهنم را به تنهایی تحمل می کنند، چون مردانشان در این اجتماعات زندانی شده اند. میلیون ها خانواده هر ساله سر از خیابان ها در می آورند.

5 درصد از جمعیت جهان و 25 درصد از جمعیت زندانیان جهان در کشور ما زندگی می کنند. بیش از 60 درصد از 2 میلیون و 200 هزار زندانی، رنگین پوست هستند. اگر این مردمان فقیر برای چند دهه در این قفس ها اسیر نمی شدند، اگر  وقتی که آزاد شدند ممنوعیت های مختلف بر آنها تحمیل نمی شد، اگر اجتماعاتی قوی و مستحکم داشتند، احتملا شاهد ناآرامی های گسترده ای در خیابان ها بودیم. زندانی کردن دسته جمعی به همراه بستن دست و پای مردم با وام، تخلیه خانه و خشونت پلیس و یک سیستم قضایی که حقوق مالکیت را به جای عدالت، به نحو احسن پاس می دارد و انجام یک محاکمه را تقریبا از تمام فقرا دریغ می کند و آنها را مجبور به پذیرش یک معامله در دادخواست می کند، تنها یکی از ابزارهای فراوان سرکوب شرکتی محسوب می شود.

طبقه کارگری که اکنون نیمی از کشور را شامل می شود به سطوح فلاکتی در غلتیده که از زمان رکود بزرگ به این سو مشاهده نشده است. به نوشته دزموند در سال 2013 از هر 8 خانواده اجاره نشین در آمریکا یک خانواده قادر به پرداخت اجاره مسکن خود نبوده است. لامار که هر دوپایش قطع شده و دزموند در کتابش او را به تصویر کشیده بعد از پرداخت 550 دلار اجاره مسکن خود، فقط دو دلار و 19 سنت برایش باقی می ماند تا هر روز خرج زندگی اش کند. او یک پدر مجرد  در حال بهبودی از اعتیاد بوده که مسئولیت دو پسربچه نوجوانش را برعهده داشته است. او نومیدانه کوشیده بود با افزودن بر ساعات کاری اش خانه اش را حفظ کند، ولی حتی این کار نیز نتوانست او را از مواجه شدن با حکم تخلیه نجات دهد.

دزموند می نویسد: «این روزها جوخه هایی از کلانترهایی وجود دارند که شغل تمام وقتشان اجرای حکم تخلیه و احکام ضبط خانه است. شرکت های سیاری وجود دارند که متخصص تخلیه خانه هستند و کارکنانشان هر روز هفته تمام مدت در روز مشغول کارند. صدها شرکت داده کاوی وجود دارد که گزارش های  پیشینه مستاجران را به صاحب خانه ها می فروشند که در آنها حکم های تخلیه و سوابق دادگاهی پیشین مستاجران فهرست شده است. این روزها دادگاه های شکایات ملک و مسکن انباشته از مردم است که در آنها کمیسیونرها را وادار می کنند موارد اختلاف را در راهروها یا دفاتر  میانجیگری انباشته از میزها و فایل دان های قدیمی و زهوار دررفته حل وفصل کنند؛ در حالی که اکثر مستاجران حتی خودشان در این جلسات حاضر هم نمی شوند. خانواده های کم درآمد این روزها به رفت و آمد کامیون های مخصوص عادت کرده اند که از صبح زود در خانه ها را به صدا درمی آورند و دار و ندارشان را به خیابان می ریزند؛ مواردی که هرچه می گذرد بیشتر می شود.»

ما به دوره بازسازی بزرگ رسیدیم. چند دهه بعد به نئولیبرالیسم رسیدیم. ما روی الاکلنگ سرمایه داری بالا و پایین می رویم. این تاکتیک دیرینه و محترمانه طبقه سرمایه دار است؛ گهگاه دوره ای از ناآرامی و بی نظمی و بعد به صورت معکوس؛ وضعیتی که تاریخ کارگری ایالات متحده و فرضیه پردازان انقلابی چون رزا لوگزامبورگ به وفور آن را به تصویر کشیده اند.

همه رنج می برند. ولی مردمان فقیر رنگین پوست گرفتار در مستعمرات داخلی که دزموند از آنها نوشته، بیشتر رنج می برند. دزموند می نویسد: «بین سال های 2007 تا 2010 یک خانواده سفیدپوست متوسط  کاهشی 11 درصدی را در ثروت های خود تجربه کرده، اما یک خانواده متوسط سیاه پوست 31 درصد از ثروت خود را از دست داده است. یک خانواده متوسط اسپانیایی تبار نیز 14 درصد ثروتش را از دست داده است.»

زندانی کردن ها و تخلیه خانه دسته جمعی، انسجام اجتماعات فقیر را از بین می برد. ستمدیدگان هرگز اجازه ندارند به مدتی طولانی در یک مکان ریشه بدوانند تا بتوانند دست به سازماندهی بزنند. به اعتقاد من این یکی از دلایلی است که وقتی خانواده ها به ملاقات عزیزانشان می روند، نگهبانان زندان ها با قساوت با آنها رفتار می کنند. در حالی که آنها ساعت ها –گاهی وقت ها زیر باران- بیرون دروازه زندان در انتظار دیدن زندانی خود هستند، تا آستانه گریستن آنها را مورد تفتیش و آزار قرار می دهند، انگار که آنهایند که زندانی اند. هدف این است که ملاقات با زندانیان را برای آنها چنان ناخوشایند کنند که دیگر به آنجا بازنگردند که خیلی ها نیز بازنمی گردند. زمانی که ستمدیدگان به قدر کافی گرد هم می آیند، معمولا متوجه می شوند که میلیون ها تن دیگر نیز داستانی مشابه آنها دارند. در این صورت مقابله با آنها دشوار می شود. در دهه 1930 گروه های فعال اجتماعات، مانع  از اجرای احکام تخلیه خانه ها می شدند، اثاثیه مردم را دوباره به خانه بازمی گرداندند یا اعتصابات عدم پرداخت اجاره مسکن را سازمان می دادند. ولی این کار یکپارچگی و انسجام می خواهد.

از قبل فقرا درآمد زیادی حاصل می شود. آنها بی دفاعند. قانون نیز در طرف تاراجگران است. همانطور که دزموند در کتابش اشاره می کند: «در بسیاری از دادگاه های مربوط به مسائل مسکن، وکلا از طرف حدود 90 درصد مالکان خانه ها حضور پیدا می کنند و 90 درصد مستاجران فاقد وکیل هستند.» مالکان زاغه نشین ها که معمولا مالک چندین ملک هستند، از دادگاه ها و کلانترها برای پیش بردن منافع خود استفاده می کنند. «بیشتر مستاجرانی که از دادگاه ها سر در می آورند، حکم تخلیه ای دریافت می کنند که بابت آن دوبار از آنها شکایت شده؛ یک بار برای خود ملک و بار دوم به خاطر بدهی قبلی آنها، و بنابراین آنها دو تاریخ دادگاه دارند.» تا وقتی که بدهی آنها پرداخت نشده باشد نیز مالک زاغه نشین می تواند نرخ بهره ای 12 درصدی را از آنها وصول کند.

دزموند می نویسد: «برای فقرای دچار فقر مزمن و مستاصلی که دیگر فاقد اعتبار هستند، یک رأی تنبیهی به معنای لگدی دیگر به آنها برای فروتر رفتن است. مستاجری که هیچ شغل آبرومندی ندارد یا ازدواج مناسبی نکرده و بعد یک گام دیگر به پیش برداشته، مشمول بازپرداخت وام های دانشجویی یا خرید اولین خانه اش است، برای چنین مستاجری این یک مانع دیگر در مسیر دشوار خوداتکایی و امنیت زندگی محسوب می شود.»

شرکت های چون شرکت خدمات احیای املاک استیجاری وجود دارند که مالکان خانه برای تخلیه مستاجران به دلیل بدهی هایشان به آنها مراجعه می کنند. این شرکت ها زندگی مالی مستاجران را برای سال ها بدون اطلاع آنها زیر نظر می گیرند. آنها هیچگاه پرونده ای را که تسویه نشده نمی بندند و صبورانه در انتظار می مانند که از نظر مالی گشایشی برای آنها حاصل شود. سپس آن عده معدودی را که اندک اندک از نظر مالی در حال سرپا شدن هستند مجبور به پرداخت بدهی هایی می کنند که سال ها از آنها گذشته و بهره های متعلقه آنها را چندبرابر کرده. به این ترتیب بی درنگ این عده دوباره زیر فشارهای اقتصادی هل داده می شوند.

به این ترتیب چندین نسل به خاطر فقر، قربانی نارسایی عاطفی و شناختی می شوند. آنها از تحصیلات اساسی محروم می مانند. صدمات روحی معمولا آنها را کرخ و سست می کند. به انسان های در هم شکسته تبدیل می شوند. کودکانی که در چنین شرایطی بزرگ شده اند، در بزرگسالی  با اندک تحریکی- غالبا پیش پا افتاده یا بی اهمیت-  دچار خشمی غیرقابل کنترل می شوند. چنانچه اسلحه ای در دسترسشان باشد- که در آمریکا تقریبا همیشه در دسترس است- چنین افرادی دست می برند و شلیک می کنند. اگر گیر بیفتند نیز چندین دهه را گرفتار در یک قفس زندانی می شوند و در آنجا بیش از آنچه که در زاغه نشین های بلازده شان از آن برخوردار بودند، هیچ فرصتی برای تحصیل، آموزش های شغلی، مشاوره یا رهایی پیدا نمی کنند. چندین شرکت و فرد هستند که از این قربانی شدن های انسان ها در درون و بیرون از زندان بهره می برند و پول درمی آورند. آنها از سرمایه گذاری روی حفظ سلامت سیستم نفعی نمی برند. این صاحبان منافع مادی، از قدرت و لابی گرهایشان برای ممانعت از انجام اصلاحات منطقی و انسانی بهره می گیرند. دزموند در کتاب خود چهره واقعی آمریکای شرکتی را به تصویر می کشد؛ چهره ای زشت و بی رحم.

منبع: http://www.truthdig.com/report/item/lock_up_the_men_evict_the_women_and_...

نوشته: کریس هجز[1]

ترجمه: هادی سعادت

1. Chris Hedges قریب دو دهه به عنوان گزارشگر خارجی در آمریکای مرکزی، خاورمیانه، آفریقا و بالکان  کار کرده است. او در بیشتر از 50 کشور فعالیت داشته و با کریستین ساینس مانیتور، نشنال پابلیک رادیو، دالاس مورنینگ نیوز همکاری داشته و به مدت 15 سال خبرنگار خارجی نیویورک تایمز بوده است.

انتهای متن/م

به گزارش صدای دانشجو، به نقل از خبرگزاری فارس، آیت‌الله محمدتقی مصباح‌یزدی شامگاه یکشنبه 30 خردادماه در سخنرانی خود در دفتر مقام معظم رهبری در قم با اشاره به توصیه پیامبر(ص) در خصوص دنیا اظهار کرد: رسول اکرم(ص) می‌گوید که انسان در دنیا باید به دنبال توشه برداشتن برای آخرت باشد. انسان باید تا زمانی که جوان است و به سن پیری نرسیده، برای آخرت خود کاری انجام بدهد. نخستین موعظه امام خمینی(ره) در دهه 30 شمسی به ما شاگردانش این بود که تا جوان هستید، قدر خودتان را بدانید، وقتی که پیر شوید، دیگر کاری از دستتان برنمی‌آید.

استاد برجسته حوزه علمیه قم ادامه داد: رسول خدا می‌گوید که دنیا برای شما خلق شده، نه اینکه شما برای دنیا خلق شده باشید. نجات در کاری که برای دنیا است، پیدا نمی‌شود. در این عالم مردم مورد آزمایش قرار می‌گیرند و به بلاها و سختی‌ها مبتلا می‌شوند. انسان آن چیزی را که در دنیا دنبال می‌کند، مثل خانه، تجارت و فرزندان برایش باقی نمی‌ماند، ولی حساب و کتاب این چیزها در پرونده انسان باقی می‌ماند.

وی افزود: انسان اگر در این دنیا کاری را برای آخرت انجام دهد، برایش باقی می‌ماند و پس از مرگ ثواب آن کار به انسان می‌رسد. با وجود اینکه در این کار از اموال دنیا استفاده شده، ولی چون این کار برای دنیا نبوده است، بنابر این خداوند آن را برای انسان نگاه می‌دارد.

آیت‌الله مصباح یزدی با اشاره به ارزش دنیا گفت: انسان باید برای آخرت کار کند، دنیا تنها یک ابزار برای انسان است و دنیا به خودی خودش مطلوبیت ندارد. امیرالمومنین(ع) در نهج البلاغه می‌فرماید که دنیا کمک خوبی برای آخرت است، اما اگر دنیا را برای خودش بخواهید، در آن صورت بار سنگینی است که از شما گرفته می‌شود و باید هم حساب و کتاب آن را بدهید.

استاد برجسته حوزه علمیه قم ادامه داد: دنیا استحقاق نفرین را ندارد، اگر به دنیا نفرین کردید، باید بدانید که در واقع شیوه‌ای که شما از دنیا استفاده کردید، غلط بوده است. در روایات آمده که اگر بنده‌ای دنیا را لعنت کند، دنیا هم در پاسخ خواهد گفت که خدا لعنت کند آن کسی را که نافرمانی خداوندش را کرده باشد.

وی افزود: رسول خدا(ص) می‌فرماید که دنیا مرکبی است که مومن می‌تواند بر آن سوار شود و به سوی‌ها خوبی‌ها برود. آن کارهایی که موجب ثواب می‌شود، از همین دنیا است. دنیا یک مرکب است، بستگی به ما دارد که چگونه بر آن سوار شویم و حرکت کنیم.

آیت‌الله مصباح یزدی با اشاره به مذمت دنیا از سوی برخی انسان‌ها اظهار کرد: برخی انسان‌ها به دنبال فرافکنی هستند و با نفرین دنیا، عیب‌های خودشان را به گردن دنیا می‌اندازند. امیرالمومنین(ع) به کسی که دنیا را مذمت می‌کرد، فرمودند که اگر می‌خواهی کسی را مذمت کنی، خودت را مذمت کن. دنیا، هر کس که با او رو راست باشد، با او رو راست خواهد بود، دنیا واقعیت‌هایش را به انسان می‌گوید.

استاد برجسته حوزه علمیه ادامه داد: اگر کسی بخواهد توشه‌ای را برای آخرت در دنیا فراهم کند، دنیا یک مرکز غنی است که انسان می‌تواند از آن برداشت کند. در نهج البلاغه آمده است که اگر انسان بتواند پرده‌های دنیا را ببیند، می‌تواند که بیشترین بهره را از دنیا ببرد و بیشترین نورانیت را از دنیا کسب کند.

وی افزود: اما اگر انسان فریفته دنیا شود، در آن صورت هر بلایی که بر سرش بیاید، تقصیر خودش است. انسان باید دنیا را به چشم عینکی برای آخرت ببیند، در آن صورت ماورای دنیا را خواهید دید و می‌فهمد که دنیا می‌تواند عینک خوبی برای آخرت باشد. انسان بینا از این دنیا برای آخرت توشه برمی‌دارد، اما انسان کور از این دنیا تنها برای آن توشه برخواهد داشت. 

آیت‌الله مصباح‌یزدی با اشاره به ارزش آخرت گفت: به دنیا در برابر زندگی آخرت نمی‌توان زندگی گفت، در واقع زندگی اصلی در آخرت است. عالم بصیر با روح ایمان و معرفت برای دنیا ارزشی تنها در حد یک وسیله قائل است.

انتهای پیام/م

به گزارش صدای دانشجو، به نقل از خبرگزاری فارس، «عمار حکیم» رئیس مجلس اعلای اسلامی عراق اعلام کرد که آزادسازی استان نینوا از دست داعش، جهان را غافلگیر و اوضاع سیاسی عراق را باز خواهد کرد.

عمار حکیم امروز(یکشنبه) در جمع خبرنگاران در کویت افزود: ما می دانیم که تحولات عراق و پرونده های منطقه ای و بین المللی روی کشورهای همسایه از جمله کویت تاثیرگذار است، لذا کشورهای منطقه باید همکاری‌های لازم برای مبارزه با تروریسم را انجام دهند.

به گزارش خبرگزاری الفرات نیوز، حکیم افزود: ما معتقدیم که پیروزی سریع در استان نینوا، جهان را غافلگیر خواهد کرد و نشان خواهد داد که عراقی ها یکپارچه هستند.

وی تاکید کرد که عملیات آزادسازی فلوجه از بهترین عملیاتی است که در تاریخ عراق برای پاکسازی مناطق این کشور صورت گرفت.

رئیس مجلس اعلای اسلامی عراق افزود: هیچ اشکالی ندارد که از همه مستشاران عراقی در مناطق مختلف دنیا استفاده شود زیرا ما از همه جهانیان برای حمایت از عراق در مقابله با تروریسم درخواست کمک کردیم.

انتهای پیام/م

به گزارش صدای دانشجو، به نقل از خبرگزاری فارس، مرزبانان ترکیه‌ای با شلیک به آوارگان سوری باعث کشته شدن 11 سوری از جمله 4 کودک شدند.

به نوشته وبگاه شبکه خبری «بی.بی .سی» گروه دیده بان حقوق بشر سوری مستقر در انگلیس اعلام کرد که این گروه از آوارگان در حین عبور از مرزها و حرکت به سمت ترکیه بودند.

بر اساس این گزارش، این تیراندازی در منطقه مرزی شمال سوریه و شهر «جسر الشغور» که نیروهای داعش آن‌را در کنترل خود دارند، صورت گرفت.

این در حالی است که ترکیه بارها شلیک مرزبانان خود به سوی  آوارگان سوری را رد کرده است. بیش از 2.5 نیم میلیون آواره سوری در ترکیه اسکان یافته‌اند. ترکیه اینک مرزهای خود را بر روی آوارگان سوری بسته است.

 یک مقام نظامی بلند پایه ترکیه در گفت‌و‌گو با خبرگزاری «آسوشیتدپرس» در این زمینه گفت: «ما به طور مستقل قادر به تایید این ادعا نیستیم اما تحقیقات در این زمینه در دست انجام است.»

گروه دیده بان حقوق بشر سوری در انگلیس از کشته شدن 4 کودک، سه زن و یک مرد خبر داد. گروهی از سوری‌های خارج از کشور تعداد کشته شدگان را یازده نفر اعلام کردند.

 از آغاز سال 2016 نزدیک به 60 غیر نظامی در حال عبور از مرزهای سوریه و ورود به ترکیه به ضرب گلوله کشته شدند.

انتهای پیام/م

به گزارش صدای دانشجو، به نقل از خبرگزاری فارس، در آیین رونمایی از هفت اذان تازه مصوب شورای عالی قرآن امروز 30 خرداد در بیست و چهارمین نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم برگزار شد.

در ابتدای این مراسم محمدحسین محمدزاده مدیر رادیو قرآن با بیان اینکه ما باید مؤذنان را تکریم کنیم، اظهار داشت: مؤذنان ما را به یاد حق تعالی می‌اندازند لحظات خوش با خدا بودن در هنگام نماز با صدای آنها رقم می‌خورد.

وی با اشاره اینکه رادیو قرآن به جهت ارتباط با دوستان شورای عالی قرآن کار رونمایی از این هفت اذان جدید را برعهده گرفته است،‌ افزود: امیدواریم همه ایرانیان از تمامی اذان‌هایی که از رسانه ملی پخش می‌شود بهره بگیرند. امروز از اذان‌های اساتیدی همچون محمدحسین سبزعلی، رحیم خاکی، محمدرضا لطفی‌نیا و علی قاسم‌آبادی از قاریان برجسته کشورمان و همچنین سه اذان اساتید مصری همچون محمد طوخی، متولی عبدعال و هلباوی رونمایی می‌شود.

در ادامه این مراسم علی‌اکبر حشتمی معاون نظارت شورای عالی قرآن با بیان اینکه حدود 95 شبکه رسمی در کشور داریم، اظهار داشت: به غیر از شبکه‌های مجازی که در اختیار صداوسیما است حدود 95 شبکه رسمی در تهران، مراکز استانی و برون‌مرزی فعالیت می‌کنند که 260 وعده در روز از این شبکه‌ها اذان پخش می‌شود.

وی با اشاره به اینکه اذان ما را به سمت وحدت و رستگاری دعوت می‌کند، خاطرنشان کرد: در ماه 7800 وعده و در سال 96 هزار بار اذان پخش می‌شود. ما هم‌اکنون 26 اذان مصوب در کشور داریم که 2 اذان آن اواخر سال گذشته مصوب و از رسانه ملی پخش شد. پنج اذان دیگر نیز از قاریان ممتاز کشورمان امروز رونمایی شد که در مجموع تعداد اذان‌های مصوب قاریان میهن اسلامی‌‌مان به 31 اذان مصوب رسید.

حشتمی با بیان اینکه در مراکز مهاباد و کردستان هر روز 2 وعده اذان برای شیعیان و اهل سنت پخش می‌شود، گفت: اذانی که برای برادران اهل سنت در زمان تعیین شده پخش می‌شود از ملا نجم‌الدین و همچنین اساتید مصری است.

معاونت نظارت شورای عالی قرآن در ادامه به روند تصویب اذان‌ها اشاره کرد و افزود: حتماً باید با حضور 11 نفر از کارشناسان اذان‌ها استماع و ارزیابی شود. یکی از دلایل اینکه برخی می‌گویند تعداد اذان‌های مصوب کم است کمبود اذان‌گوها هستند چرا که گفتن اذان گفتن جرأت ویژه می‌خواهد.

وی با اشاره به ما دوست داریم تمام قاریان برجسته و ممتاز کشورمان اذان نیز بگویند، تصریح کرد: از همین‌جا از قاریان خوب کشورمان می‌خواهم تا به اذان‌گویی نیز روی آورند تا به جایی برسیم که اگر قرائتی پیش از اذان پخش می‌شود همان قاری اذان را نیز بگوید.

در ادامه این برنامه قاریانی که اذان آنها به تصویب شورای عالی قرآن رسیده بود به بیان خاطراتی پرداختند و پس از آن با حضور مسئولان از عباس امام‌ جمعه، رحیم خاکی، سبزعلی، محمدرضا لطفی‌نیا و علی‌اکبر حشتمی تجلیل به عمل آمد.

انتهای پیام/م

به گزارش صدای دانشجو، به نقل از خبرگزاری فارس، مجلس شورای اسلامی دارای 13 کمیسیون تخصصی آموزش و تحقیقات، اجتماعی، اقتصادی، امنیت ملی و سیاست خارجی، انرژی، برنامه، بودجه و محاسبات، بهداشت و درمان، شوراها و امور داخلی کشور، صنایع و معادن، عمران، فرهنگی، قضایی و حقوقی و کشاورزی، آب و منابع طبیعی است که اعضای این کمیسیون‌ها روز گذشته (شنبه) قطعی و نهایی شدند.

اولین نشست کمیسیون‌های مجلس دهم برای انتخاب هیأت رئیسه کمیسیون‌ها عصر امروز (یکشنبه) برگزار شد و طی آن کمیسیون‌های تخصصی پارلمان دهم، هیأت رئیسه خود را شناختند.

در نشست‌های امروز، اعضای هیات رئیسه تمامی کمیسیون‌ها انتخاب شدند اما در کمیسیون حقوقی و قضایی به دلیل حد نصاب نداشتن اعضاء انتخاباتی برگزار نشد.

کمیسیون انرژی

رئیس: فریدون حسن‌وند (فراکسیون ولایت)

نایب اول: حسین امیری خامکانی

نایب دوم: علی ادیانی‌راد

دبیر اول: علی کرم‌پور

دبیر دوم: عبدالحمید خدری

سخنگو: اسدالله قره‌خانی

کمیسیون فرهنگی

رئیس: نصرالله پژمان‌فر (فراکسیون ولایت)

نایب اول: احمد سالک

نایب دوم: جمشی جعفرپور

دبیر اول: علی ابراهیمی

دبیر دوم: فاطمه ذوالقدر

سخنگو: احد آزادیخواه

کمیسیون برنامه و بودجه

رئیس: غلامرضا تاجگردون (فراکسیون امید)

نایب رئیس اول: جهانبخش محبی‌نیا

نایب رئیس دوم: هادی قوامی

سخنگو: محمدمهدی مفتح

دبیر اول: محمد فیضی

دبیر دوم: محسن بیگلری

کمیسیون امور شوراها

رئیس: محمدجواد کولیوند (فراکسیون ولایت)

نایب رئیس اول: پروانه مافی

نایب رئیس دوم: حمیدرضا کاظمی

سخنگو: حسین مقصودی

دبیر اول: اصغر سلیمی

دبیر دوم: سهراب گیلانی

کمیسیون صنایع و معادن

رئیس:‌عزیز اکبریان (فراکسیون ولایت)

نایب رئیس اول: داریوش اسماعیلی

نایب رئیس دوم: فریدون احمدی

دبیر اول: جواد حسینی‌کیا

دبیر دوم: سیده‌حمیده زرآبادی

سخنگو: سعید باستانی

کمیسیون آموزش و تحقیقات

رئیس: محمدمهدی زاهدی (فراکسیون ولایت)

نایب رئیس: داوود محمدی

نایب رئیس دوم: محمود نگهبان‌سلامی

سخنگو: میرحمایت میرزاده

دبیر اول: علیرضا سلیمی

دبیر دوم: فاطمه سعیدی

کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی

رئیس: علاءالدین بروجردی (فراکسیون ولایت)

نایب رئیس اول: کمال دهقان

نایب رئیس دوم:حسن بیگی

سخنگو: سیدحسین نقوی

دبیر اول:محمدجواد جمالی‌نوبندگانی

دبیر دوم: سیدمحسن علوی

کمیسیون اقتصادی

رئیس: محمدرضا پورابراهیمی (فراکسیون ولایت)

نایب رئیس اول: سیدناصر موسوی‌لارگانی

نایب رئیس دوم: سیدفرید موسوی

دبیر اول: سیدحسن حسینی‌شاهرودی

دبیر دوم: علی اسماعیلی

سخنگو: کاظم دلخوش‌اباتری

کمیسیون کشاورزی

رئیس: علی‌محمد شاعری (فراکسیون ولایت)

نایب رئیس اول:

نایب رئیس دوم:

سخنگو:

دبیر اول:

دبیر دوم:

کمیسیون بهداشت و درمان

رئیس: علی نوبخت‌حقیقی (فراکسیون امید)

نایب رئیس اول: سیدمرتضی خاتمی

نایب رئیس دوم: محمدحسین قربانی

سخنگو: محمدنعیم امینی‌فرد

دبیر اول: یعقوب شیویاری

دبیر دوم: بشیر خالقی

کمیسیون اجتماعی

رئیس: سلمان خدادادی (فراکسیون ولایت)

نایب رئیس اول: سهیلا جلودارزاده

نایب رئیس دوم: علی رستمیان

سخنگو: جلیل مختار

دبیر اول: ناهید تاج‌الدین

دبیر دوم: روح‌الله صالح‌بابایی

کمیسیون عمران

رئیس: محمدرضا رضایی (فراکسیون ولایت)

نایب رئیس اول: علیم یارمدی

نایب رئیس دوم: سیدهادی بهادری

سخنگو: صدیف بدری

دبیر اول: حسین نیازآذری

دبیر دوم: شادمهر کاظم‌زاده

به گزارش فارس، نشست امروز کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس شورای اسلامی هم به دلیل حدنصاب نداشتن اعضاء برگزار نشد و قرار است طی روزهای آتی با رفع این موضوع، هیات رئیسه کمیسیون انتخاب شود.

انتهای پیام/م

به گزارش صدای دانشجو، قاضی محمد شهریاری سرپرست دادسرای جنایی تهران در گفت‌وگو با  فارس با اعلام این خبر گفت: متأسفانه برخی شبکه‌های معاند در تلاشند حادثه روز جمعه منطقه شهران را یک موضوع امنیتی جلوه دهند.

وی گفت: براساس کارشناسی‌های دقیقی که در 2 روز گذشته در این منطقه از سوی کارشناسان رسمی دادگستری تهران صورت گرفته اینگونه ادعاها کذب است.

سرپرست دادسرای جنایی تهران تصریح کرد: حادثه روز جامعه به طور قطع ناشی از رانش زمین و سپس انفجار لوله گاز بوده اما اینکه این رانش به دلیل شسته شدن زمین، نشت آب و یا فعالیت کارگاه ساخت مترو بوده امری است که از سوی کارشناسان در حال بررسی است.

وی تصریح کرد: قویاً و براساس شواهد علمی موجود، امنیتی بودن این حادثه کذب محض است و به زودی نتیجه کارشناسی‌های دقیق کارشناسان اعلام خواهد شد.

قاضی شهریاری همچنین با تأیید خبر کشف جسد کارگر افغانستانی 23 ساله گفت: همانطور که روز جمعه غروب اعلام کردیم شاهدان فقدان 2 نفر را گزارش داده بودند که یک راننده لودر و یک کارگر افغانستانی بودند.

وی افزود: ساعتی قبل جسد کارگر 23 ساله کشف شد و تلاش برای کشف راننده لودر همچنان ادامه دارد.

انتهای پیام/م

به گزارش صدای دانشجو، به نقل از خبرگزاری فارس، رجب طیب اردوغان که شب گذشته به یک ضیافت افطاری دعوت شده بود، در بخشی از صحبت هایش به عملکرد تیم ملی ترکیه در جام ملت‌های 2016 اشاره کرد. وی در واقع از باخت سنگین ترکیه مقابل اسپانیا به شدت ابراز تاسف کرد.

اردوغان در این زمینه اظهار داشت: من به عنوان رئیس جمهور ترکیه می‌خواهم با صدای بلند و خیلی شفاف بگویم از نتایجی که تیم ملی کشورم در فرانسه کسب کرده، خیلی متاسفم. ما در این دوره از مسابقات تا کنون دو مسابقه را برگزار کرده‌ایم و 2 باخت خیلی بد به دست آورده‌ایم.

وی ادامه داد: در دیدار با اسپانیا دیدم که برخی از هواداران علیه آردا توران، کاپیتان تیم ملی ترکیه به نشانه های اعتراض سوت می زدند و او را هو می کردند،‌اما اینها فرزندان ما هستند که برای تیم ملی مان بازی می کنند و ما از همه نفرات مان به خاطر تلاشی که می کنند باید قدردانی کنیم.

اردوغان تاکید کرد:  ما همه بازیکنان تیم ملی را باید تشویق کنیم و سعی کنیم که در ادامه راه یک تیم ملی قدرتمند بسازیم و راهی تورنمنت های بین المللی بکنیم که می تواند قدرت ترکیه را نشان بدهد.بنابراین آن اتفاقی که علیه توران در رسانه ها و فضاهای اجتماعی رخ داد را نمی پسندم چرا که آردا به عنوان یک بازیکن بزرگ ترکیه در تیم های سرشناسی از جمله اتلتیکومادرید و بارسلونا بازی کرده است و این نامهربانی‌ها با او پسندیده نیست.

انتهای پیام/م

به گزارش صدای دانشجو، به نقل از خبرگزاری فارس؛ نزدیک به یک سال پیش به دلیل بی‌کفایتی سران آل صعود تعداد زیادی حجاج در مِنا جان خود را از دست دادند که سهم ایرانی‌ها نزدیک به 500 شهید بود. مقام معظم رهبری در سخنانی تاکید بر ماندگار کردن این فاجعه کردند و قطعاً سینما می‌تواند در این زمینه گام‌های اساسی و مهمی را بر دارد. مریم ابراهیم‌وند کارگردان جوانی است که با ساخت فیلمی در این زمینه اولین گام را در عرصه سینما به سمت ماندگار‌ کردن این فاجعه برداشت و فیلم سینمایی «24 سپتامبر» مقابل دوربین برد. در ارتباط با روند ساخت این فیلم سینمایی که تلاش دارد تا در سالگرد یک سالی فاجعه منا به اکران عمومی در بیاید با وی گفت‌وگویی داشتیم که در ادامه می‌خوانید.

_همواره نسبت به افرادی که در ارتباط با مباحث ارزشی فیلم می‌سازند این نگاه وجود دارد که ممکن است برای بهره‌وری‌های شخصی و یا اینکه بتوانند جایگاه راحت‌تری به لحاظ کاری پیدا کنند وارد این فضا می‌شوند. «24 سپتامبر» یک اثر ارزشی است که به یکی از حساس‌ترین و مهمترین اتفاقات چند سال اخیر تبدیل شده که بسیار ناگوار هم بوده است.

ابراهیم‌وند: با این صحبت شما موافق هستم که افرادی به سینما ورود می‌کنند و از موضوعات ارزشی برای پیش برد کار شخصی خود استفاده می‌کنند. مقام معظم رهبری چندین بار تاکید کرد که فاجعه منا از زبان هنر و فرهنگ در یاد و خاطره مردم بماند.  گاهی برخی پیدا می‌شوند که می‌خواهند از «آب گل آلود ماهی بگیرند» بدین صورت که به بهانه ساخت فیلم ارزشی بودجه‌ای از دولت می‌گیرند و به دلیل این که مورد استقبال دولت هم هستند می‌سازند.

سال گذشته پیش از فاجعه منا درصدد این بودم که شخصاً یک فیلم بسازم به دلیل اینکه از فیلم قبلی‌ام به نام «پانسیون دختران» نزدیک به یک سال می‌گذشت. اوایل مهر بود که فاجعه منا اتفاق افتاد و طبعاً توجه ها را به سوی خود جلب کرد.

اما نکته‌ای که باعث شد به این نکته بیشتر فکر کنم و حتی جذب بشوم که فیلمی در این رابطه بسازم این بود که نزدیک به یک سال بود تفاسیر قرآن و مخصوصاً آیت‌الله مکارم شیرازی را می‌خواندم. شروع کرده بودم قرآن را حفظ کردن و تفاسیر را نیز می‌خواندم تا بهتر بتوانم آنها را درک کنم. مثلاً اگر یک آیه  سه الی چهار صفحه توضیح داشت من بخش‌های مهم از نگاه خودم که درکش می‌کردم را به صورت خلاصه جدا می‌کردم و می‌خواندم. در این مسیر بودم که فاجعه منا اتفاق افتاد و  در اخبار هم با قاری قرآن آشنا شدم. که اولین رتبه مالزی را نیز کسب کرد و همچنین نماینده بعثه رهبری نیز بود. جایگاهی که این قاری و موقعیت هایی که داشت من را وسوسه کرد تا هرچه بهتر و بیشتر او را بشناسم. وقتی با وی آشنا شدم متوجه جایگاهش شدم و واقعاً دل انسان به درد می‌آید که چنین جوان‌هایی را از دست بدهد.

در نهایت این موضوع را با وزارت ارشاد در میان گذاشتم و شماره خانواده شهید «محسن حاجی حسنی کارگر» را از وزارت ارشاد گرفتم. همان اوایل که این اتفاق افتاده بود به مشهد رفتم با آنها دیدار کنم. با خانواده شهید به صورت کامل مصاحبه کردیم. طبق صحبت‌هایی که آنها انجام دادند به تهران برگشتیم و براساس همان حرف‌ها که ضبط کرده بودیم چارچوب فیلمنامه را مشخص کردیم و داستان را پیش بردیم. وزارت ارشاد از چنین فیلمنامه‌ای بسیار استقبال کرد و در همان مهرماه وارد پیش تولید شدیم که سه ماه زمان برد، ت درنهایت که آذر ماه تصمیم گرفته شد با یک گروه دیگری کار را آغاز کنیم و دوباره وارد پیش تولید جدیدی شدیم. موضوع فیلمنامه بسیار حساس بود و مسئولیت ما را سنگین می‌کرد. با اینکه چندین نویسنده را تغییر دادیم اما آنچیزی که مد نظر داشتیم در نهایت در فیلمنامه شکل نمی‌گرفت.

دی ماه بود که عواملی که در پیش تولید درگیر کار شده بودند را تسویه کردیم و گروه جدید کارش را آغاز کرد. علی اکبر مهنوجیان طی یک ماه با طرحی که ارائه کردیم فیلمنامه‌ مورد نظر ما را نوشت. و در بهمن سال گذشته کارمان را شروع کردیم.

_چه نهاد‌های رسمی با توجه به موضوعیت فیلمنامه ورود پیدا کردند و حمایت خود را از ساخت این اثر اعلام کردند؟

ابتدا به سازمان حج و زیارت مراجعه کردیم چرا که اولین نهادی که شاید می‌توانست در ساخت این فیلمنامه خود را شریک بداند این نهاد بود. ما پیش از اینها خود با هزینه های شخصی در مسیر ساخت این فیلم قرار گرفتیم و اصلاً به این فکر نمی کردیم که حتماً از فلان نهاد و یا ارگان بودجه خود را می‌گیریم. در پیش تولید ابتدایی 500 میلیون تومان هزینه کردم. این رقم ضرر کامل بود. ما کار خودمان را پیش می‌بردیم و منتظر جایی نشستیم در کنارش هم با نهادهای مختلف صحبت می‌کردیم که شاید کمکی کنند. ما چندین بار با سعید اوحدی «رییس سازمان حج و زیارت» جلسه گذاشتیم چندین مرتبه هم با قاضی عسگر  نماینده ولی فقیه صحبت کردیم که فیلمنامه را نیز خواندند در جلسه دوم در ارتباط با موضوع فیلمنامه بحث کردیم که حتی نظرات‌شان را به فیلمنامه اعمال کردیم. متاسفانه با اینکه فیلم را برای آنها می‌دانستیم اما دوستان هیچ حمایتی نکردند.

خیلی راحت گفتند که ما چنین بودجه‌ای را نداریم بدهیم. حمایت مالی نمی‌توانیم داشته باشیم اما حمایت‌های معنوی می‌کنیم. این صحبت‌ها برای ما قابل تامل بود با خودمان گفتیم که فاجعه‌ای به این بزرگی و تلخی رخ داده است که تاثیر آن را به روی مردم‌مان دیده‌ایم. با توجه به صحبت‌های رهبری استنباط بر این بود که دوستان در بخش‌های مختلف خودشان بیایند و پیشنهاد دهند تا کاری برای ماندگاری این اتفاق تلخ در اذهان مردم در حوزه فرهنگ شکل بگیرد. خیلی راحت گفتند بودجه نداریم حمایت مالی نمی‌کنیم. انتظار حمایت داشتم اما منتظر نماندم.

من هم یک جوان هستم و می‌خواستم یک فیلم ارزشی بسازم و شاید برخی بگویند برای این دختر زود است که بخواهد وارد فیلمسازی شود. واقعا باید دید سازمان حج و زیارت و بعثه از چه فیلمی حمایت می‌کنند؟! واقعا در آن زمان موضوعی مهمتر از فاجعه منا بود؟

_تا این لحظه طبق چیزی که می‌دانم بدون مشکل مالی و با هزینه کاملاً شخصی این فیلم را ساختید نگران اینکه اگر سرمایه بر نگردد نیستید؟

_نه، اصلاً

_واقعا ناراحت و نگران نیستید یا نگرانی خود را مخفی کردید بالاخره طبق گفته‌های خودتان 2 میلیارد تومان هزینه شده است؟

ابراهیم‌وند: خداشاهده نگران نیستم. برخی از کارها را آدم ها باری دل خودشان و یا اعتقادی که دارند انجام می‌دهند. اگر من واقعا دلم با این کار نبود که می‌رفتم این هزینه را در یک پروژه اقتصادی سرمایه گذاری می‌کردم و یا در بانک می‌گذاشتم و سود که در هر صورت سود بیشتری می‌بردم. مواقعی هست که بنده می‌آیم فیلمنامه ارزشی را برای ساخت انتخاب می‌کنم که تنها از دولت و نهاد های مربوطه بودجه بگیرم تا بتوانم هم سود کنم و هم فیلم بسازم نه اینکه تا این اندازه از سرمایه شخصی خودم برای این فیلم هزینه کنم تنها یک مسئله باعث می‌شود که یک فرد این کار را کند  آنهم دغدغه داشتن در این زمینه‌ها است. اگر من عشق فیلمسازی داشتم منطق می‌گوید که باید وارد عرصه‌های دیگری می‌شدم و فیلم می‌ساختم.

واقعا شاید اصل سرمایه در خوشبینانه‌ترین حالت 40 درصد باشد. ولی انجام دادم چون دوست داشتم. کار دلی بود که صورت گرفت. پشیمان هم نیستم اتفاقا خوشحالم که با سرمایه شخصی این فیلم ساخته شد. من الان یک شرکت دارم که چندین شرکت زیر مجموعه آن است که فعالیت اقتصادی در آن صورت می‌گیرد از هر لحاظ فکر کنید می‌شد کارهای دیگری برای بازگشت سرمایه داشت.

_شما اشاره به هزینه زیاد این فیلم کردید که به نسبت پروداکشنی که دیده بودم به نظرم هزینه زیادی است قطعاً با احترام که گروهی که در این فیلم کار کردند می‌توانستید افرادی را وارد پروژه کنید که به صورت حرفه‌ای تری در سینما فعال هستند و یا در زمینه بازیگری چهره اند؟

ابراهیم‌وند: چرا در زمانی که ما می‌خواستیم کار کنیم بسیاری از دوستان یا مشغول به کار دیگری بودند یا زمان استراحت‌شان بود و دوست داشتند در زمان جشنواره فیلم فجر در آنجا حضور داشته باشند. در مجموعه از نتیجه کار با این گروه راضی هستم.

_شنیدم قرار است که صحنه فاجعه منا را بازسازی کنید درسته؟

ابراهیم‌وند: بله. می‌خواهیم صحنه بازسازی فاجعه منا را در یک استودیو باز سازی کنیم.  به نظرم جای این صحنه در فیلم خالی است. دوستان طراح در حال برگزاری جلساتشان هستند تا در نهایت به یک جمع بندی برسیم و این صحنه به مدت 10 روز فیلمبرداری‌اش در استودیو طول می‌کشد. هنروران زیادی را نیاز داریم و طراحی آن هم بسیار مشکل خواهد بود.

_می‌خواهید اولین نمایش این اثر سینمایی در جشنواره فیلم فجر باشد؟

ابراهیم‌وند: خیر. در تلاشیم تا فیلم را در سالگرد فاجعه منا به اکران عمومی در بیاوریم. اگر این اتفاق نیفتد فیلم را در جشنواره فیلم فجر نمایش خواهیم داد.

امین زندگانی، آفرین عبیسی، مریم امیرجلالی و گلاره عباسی از بازیگران فیلم سینمایی هستند.

انتهای پیام/م

به گزارش صدای دانشجو، سعید یاری عضو جبهه اصلاح‌طلبان در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس، با اشاره به نتایج انتخابات کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی گفت: برآورد اینکه اصلاح‌طلبان اکثریت کرسی‌های مجلس دهم را دارند غلط و اشتباه بود.

وی افزود: شخص عارف قبل از رای‌گیری برای ریاست مجلس در جلسه ای گفته بود که من ترجیح می‌دهم لاریجانی رییس باشد که این خود دلیلی بر نداشتن اکثریت کرسی‌ها در مجلس بود.

عضو جبهه اصلاح‌طلبان گفت: دولت انتظار داشت با پیروزی در مذاکرات هسته‌ای بتواند اکثریت کرسی‌های مجلس را تصاحب شود اما این اتفاق صورت نگرفت.

وی افزود: اصلاح‌طلبان کمبود لیست‌های انتخاباتی خود را با وارد کردن اصولگرایان به لیست پر کردند که همین مسئله آسیب بزرگی را به اصلاح‌طلبی وارد کرده است.

عضو جبهه اصلاحات با بیان اینکه شاید ارتش امید در مجلس رجال‌الغیب هستند، گفت: اصلاح‌طلبان برای لیست‌بندی دچار اشتباه شدند و افرادی را در لیست قرار دادند که حتی برای ریاست کمیسیون آموزش نیز به عارف رأی نمی‌دهند.

انتهای پیام/م