به گزارش صدای دانشجو به نقل از تسنیم، حجت‌الاسلام محمدرضا فقیهی رئیس ستاد عمره و عتبات دانشگاهیان با اشاره به آغاز دهمین دوره ثبت‌نام عتبات دانشگاهیان، گفت: متقاضیان اعزام به عتبات عالیات از 20 لغایت 26 مهرماه می‌توانند با مراجعه به سایت لبیک به نشانیwww.labbayk.ir نسبت به ثبت‌نام خود اقدام کنند.

وی ادامه داد: در مجموع 4200 نفر از دانشگاهیان از هشتم آبان تا دهم دی ماه(مصادف با ماه های محرم و صفر) به عتبات اعزام خواهند شد که بعد از اتمام زمان ثبت نام، مراسم قرعه‌کشی 29 مهرماه انجام می‌شود و نتایج آن نیز در سایت لبیک اعلام خواهد شد.

حجت‌الاسلام فقیهی خاطرنشان کرد: هزینه سفر به صورت هوایی حدود یک میلیون و 200 هزار تومان و زمینی نیز حدود 900 هزار تومان است که البته هزینه‌ها با توجه به دوری و نزدیکی به مرز در شهرستان‌های مختلف متفاوت خواهد بود.

وی افزود: دانشگاهیان اعم از پسران، دختران مجرد با یکی از محارم، زوج های دانشجو، اساتید و کارمندان دانشگاه‌ها می‌توانند همراه با اعضای خانواده‌شان (حداکثر 4 نفر) برای عتبات ثبت‌نام کنند. کسانی که دوره‌های قبل در عتبات دانشگاهیان ثبت‌نام کرده یا اعزام شده‌اند نیز می‌توانند در این دوره ثبت‌نام و اعزام شوند و محدودیتی در این زمینه وجود ندارد.

حجت‌الاسلام فقیهی گفت: با هماهنگی‌های صورت گرفته میان ستاد و بانک تجارت به زائرین عتبات دانشگاهیان یک میلیون تومان وام قرض‌الحسنه عتبات اعطا خواهد شد که این وام فقط به زائر اصلی و همسر تعلق خواهد گرفت. زائرین عمره‌گزار 93 هم که قبلا جهت اعزام با مدیر کاروان خود هماهنگ کرده بودند نیز باید با مراجعه به سایت نسبت به ثبت‌نام اینترنتی عتبات اقدام کنند.

به گزارش صدای دانشجو به نقل از رودآور، دوران کودکی را می توان مهمترین و حساس ترین دوران رشد یک فرد دانست چرا که شخصیت و هویت انسان در دوران کودکی ساخته می شود و بنا بر روایات مختلف در این دوران شخصیت یک فرد شکل می گیرد.

سلامتی جسم و روان یک فرد و رشد عقلانی وی حاصل تربیت دوران کودکی اوست و در این مرحله از رشد است که پویایی و اثرگذاری انسان تعیین می شود.

به مناسبت هفته کودک بر آن شدیم تا از چند و چون بازی ها و آرزوهای دوران کودکی مسئولان تویسرکانی مطلع شده و آن را در اختیار خوانندگان عزیز خود قرار دهد.

به گفته مسئولان بازی های دوران کودکی سرشار از نشاط و پویایی بودند، بازیی هایی از جمله؛ قژقژ، ریق بای، ۶ خانه، هشت خانه، کمربند بازی، تیله بازی(گلوبازی)، بالا بلندی، توپ چرخی، تیله بازی، خاله بزغاله، خروس جنگی، زو، شاه و وزیر، الک دولک، شمع گل پروانه، عمو زنجیر باف، قایم باشک، قلعه، کلاغ پر، گل یا پوچ، لی لی، هفت‌سنگ آفتاب مهتاب، اسم فامیل، تخم مرغ گندیده، تلفن بازی، توپ بازی، خاک بازی ، خاله بازی، خر پلیس، خرک، خروس جنگی دستش ده بازی رنگها سنگ، کاغذ، قیچی سنگ پراندن روی آب، شن بازی، صندلی بازی، گردو، شکستم گرگم به هوا، گرگم و گله می‌برم، گِل بازی، گُل یا پوچ، لی لی حوضک، نخ بازی، نقطه بازی نون بیار کباب ببر، یه قل دو قل، آب بازیو تفنگ آبپاش، اتل متل توتوله، طناب کشی، طناب زدن و وسطی از جمله بازی‌های قدیمی کودکان تویسرکانی است.

حسین حسینی‌زاده مدیر شبکه بهداشت و درمان تویسرکان در گفت و گو با خبرنگار رودآور با اشاره به علاقه خود از دوران کودکی به فوتبال، اظهار کرد: در دوران کودکی ام توپ بازی و فوتبال را بیشتر از سایر بازی ها دوست داشتم، گاهی الک دلک و قایم باشک نیز شادابی خاصی در من ایجاد می کرد.

وی می افزاید: بازی های قدیمی شور و نشاط را همراه خود داشتند به طوری که اکثر اوقات بزرگترها نیز در بازی کودکان شریک می شدند.

مدیر شبکه بهداشت و درمان تویسرکان با اشاره به آرزوی دکتر شدن خود در دوران کودکی، گفت: از همان دوران کودکی عاشق دکتری بودم و بالاخره به آن دست یافتم.

سیروس قلی زاده رئیس ثبت اسناد تویسرکان نیز با بیان اینکه دوران کودکی خود را بیشتر با بازی های دسته جمعی همچون هفت سنگ، وسطی و ورزش هاییی از جمله فوببال سپری کرده است، گفت: بازی های آن زمان به دپصورت گروهی انجام می شدند و فرهنگ باهم بودن را به کودکان از همان دوران می آموختند.

وی افزود: من دوست داشتم در بزرگی معلم شوم و با توجه به شرایط، اکنون دارای مدرک کارشناسی ارشد حقوق هستم و در اداره ثبت اسناد تویسرکان مشغول به فعالیت هستم.

محمدقاسم ترکاشوند رئیس دانشگاه پیام نور تویسرکان نیز می گوید: گاهی اوقات در دوران کودکی هفت سنگ و الک دلک و گاهی دیگر فوتبال بازی می کردم، در آن زمان ها دوست داشتم شغل آینده ام پزشک باشد، اما به مرور زمان شرایط زندگی طوری رقم خورد که اکنون در سمت ریاست دانشگاه خدمت می کنم.

وی در پاسخ به این سوال که بازی های کودکانه در قدیم بهتر بود یا بازی های جدید و رایانه ای امروزی، گفت: هر کاری و فعالیتی در حد اعتدال خوب است، بازی های رایانه ای امروزی را می توان به نوعی بازی فکری محسوب کرد که از این منظر خوب هستند اما متأسفانه برخی بازی های رایانه متناسب با روحیات کودکان و نوجوانان ما نیستند و نه تنها فکر و هوشی نبوده بلکه ضرر هم می رسانند.

رئیس دانشگاه پیام نور تویسرکان با بیان اینکه بازی های دوران کودکی ما هم اندیشی، تحرک و پویایی بیشتری داشت، ادامه می دهد: در حال حاضر برای سرگرمی و استفاده های علمی بازی های رایانه های اگر به اندازه مناسب زمان برای آن صرف شود، تا حدودی خوب هستند ولی اگر تعادل حفظ نشود به شدت آسیب پذیر بوده و اعتیاد آور است و ممکن است حتی گاهی کودک تمام ساعات روز خود را به بازی رایانه ای اختصاص دهد و در اینجاست که آن تخلیه انرژی صورت نگرفته و جسم فرد ضعیف و ناتوان می شود.

علی جلالی رئیس بنیاد مسکن و انقلاب اسلامی تویسرکان نیز با بیان اینکه از همان دوران کودکی به ورزش های زورخانه ای و باستانی علاقه بسیار داشتم، افزود: هم اکنون نیز گاهی در رشته کشتی ورزش می کنم البته در دوران کودکی همراه با دوستان خود بازی هایی همچون کمربندی بازی، الک دلک ، هفت سنگ، گلوبازی(تیله بازی) را انجام می دادیم.

وی افزود: در اوایل کودکی شغل خلبانی را دوست داشتم اما کم کم که بزرگ تر شدم و سایر شغل ها را شناختم، تصمیم دیگری گرفتم و این مطلب می رساند اگر شغل ها از همان سنین پایینتر شناخته شوند قطعا با آگاهی بیشتری فرد شغل خود را انتخاب می کند و برای خود و جامعه مؤثرتر می تواند باشد.

رئیس بنیاد مسکن و انقلاب اسلامی تویسرکان همچنین ادامه داد: با توجه به تغییر زمانه انجام فعالیت های ورزشی اگر در کنار بازی های رایانه ای باشد شور و نشاط را در بین کودکان حفظ می کند.

مهدی حاجی زین العابدینی رئیس اداره فرهنگ و ارشاد تویسرکانهم گفت: خاک بازی، لی لی، چهارخانه، قژق، زمله میگه زو، لب جویی(گل کوچک) و فوتبال از بازی های دوران کودکی من بوده است.

وی افزود: من از ابتدا کارهای گروهی و فرهنگی را دوست داشتم و اکنون نیز دراین حوزه فعالیت دارم.

رئیس اداره فرهنگ و ارشاد تویسرکان عنوان کرد: فرهنگ هر جامعه دربرگیرنده ارزش‌ها، ویژگی‌ها، آداب و رسوم قومی و اجتماعی است، در این میان بازی‌های محلی جایگاه ویژه‌ای دارند و شناساندن بازی های بویم و محلی در راستایی پوایی جامعه می تواند یکی از ضروریات جامعه امروزی باشد.

سعید موسیوند رئیس اداره بهزیست تویسرکان نیز با بیان اینکه بازی های همچون فوتبال، چهارخانه، قایم باشک و وسطی از ابزای های دوران کودکی ام بوده است، گفت: دوست داشتم در بزرگی معلم شوم.

وی با اینکه بازی‌های سنتی، بومی و محلی بخشی از فرهنگ غنی این مرز و بوم به شمار می‌رود و متناسب با وضعیت اقلیمی و فرهنگ هر منطقه طراحی شده‌اند، اکنون متأسفانه برخی از این بازی ها به فراموشی سپرده شده‌اند.

علی افشاری سرپرست اداره اوقاف و امور خیریه شهرستان تویسرکان از بازی های کبدی، گل کوچک الک دلک و هفت سنگ به عنوان بازی های دوران کودکی خود یاد کرد و گفت: شغل مورد علاقه من در دوران کودکی معلمی بود.

وی ابراز کرد: بازی های بومی و محلی که در گذشته در دوران کودکی یمان بود سرشار از آداب و رسوم و خرده فرهنگ‌هایی است که بیانگر فرهنگ غنی و اصیل مردمان این دیار است و ای کاش نهادی مجددانه پیگیر احیا این بازی ها شود.

محمد داوری رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران تویسرکان نیز در گفت و گو با خبرنگار رودآور اظهار کرد: خاک بازی و گِل را دوست داشتم ولی بیشتر به ورزش فوتبال علاقه مند بودم، در آن زمان ها دوست داشتم عضو تیم ملی فوبتال شوم اما متأسفانه زیرساخت های ورزشی در تویسرکان و حتی استان پاسخگوی خواسته من نبود، با این حال در تیم فوتبال باشگاهی تویسرکان حضور داشته و هم اکنون نیز این رشته ورزشی را به همراه کوهپیمایی در برنامه هفته خود دارم.

وی می افزاید: با توجه به اینکه خانواده ما خانواده ای فرهنگی بود به تدریس و به ویژه معلمی علاقه بسیار داشته و دارم و در آن زمان ها معلمی شغل مورد علاقه مند بود.

رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران تویسرکان یادآور شد: ورزش را نباید مختص به سن خاصی دانست بلکه باید برای سلامتی جسم و روح ورزش در برنامه روزانه و هفتگی ما باشد.

حسن ده پهلوان مدیر اداره ثبت احوال تویسرکانهم گفت: دوران کودکی بازی هایی همچون نزدم زدم، هفت سنگ و قایم باشک را با دوستان خود انجام می دادیم، این بازی ها کم هزینه و گروهی بودند، مضاف بر اینکه شادابی و طراوت خاصی را نیز را برای کودکان به ارمغان می آوردند.

وی عنوان کرد: در آن دوران، سعی بر این بود تا خودکفا و قانع باشیم و از حداقل ها استفاده کنیم، گاهی اوقات با چوب و وسایل دیگر تراکتور کوچکی ساخته و با آن بازی می کردیم.

مدیر اداره ثبت احوال تویسرکان در کودکی به شغل های نظامی علاقه داشته است.

جلال عبدالمالکی رئیس اداره منابع طبیعی تویسرکان نیز اظهار کرد: هل هله زو، چهارچهارملاغی، دوره بازی، پرش بازی و نیز فوتبال بازی ها و سرگرمی های دوران کودکی من بوده است.

وی با بیان اینکه مهندس شدن آرزوی دوران کودکی ام بوده، افزود: هم اینک کارشناس ارشد آبخیزداری هستم.

رئیس اداره منابع طبیعی تویسرکان عنوان کرد: نمی توان به طور کامل بازی های رایانه ای را نادیده گرفت چرا که برخی از این بازی ها به تقویت فکری کودکان کمک می کند اما باید توجه داشت در کنار بازی های رایانه ای به رشد متناسب جسمی و تقویت بنیه بدنی کودکان و نوجانان نیز توجه شود.

زری بیات رئیس کتابخانه‌های عمومی تویسرکان نیز در گفت و گو با خبرنگار رودآور گفت: من همانند هر کودک دیگر بازی و تفریح را دوست داشتم و در آن زمان بیشتر وسطی، قایم باشک خاله بازی، بازی های ما بود و گاهی اوقات عروسک هایمان را خودمان می ساختیم، هم اکنون نیز به ورزش های والیبال و بستکبال علاقه دارم و سعی می کنم در فرصت های مناسب این ورزش ها را انجام دهم.

وی افزود: در اوایل دوست داشتم دبیر تربیت بدنی شوم ولی با انتخاب رشته ریاضی در دبیرستان و رفت آمدهای من به کتابخانه مسیر زندگی ام تغییر کرد و بعدها رشته کتابداری را انتخاب کردم و اکنون در امور کتابخانه های تویسرکان فعالیت دارم.

رئیس کتابخانه‌های عمومی تویسرکان ادامه داد: بازی های قدیمی بازی های مناسبی بودند که در آن تخیله انرژی و شادابی بود ولی اکنون بازی های رایانه ای به گونه ای است که به نظر نمی رسد بعدها کسی به نیکی آن ها یاد کند.

بیات با تأکید بر اینکه امروزه تخلیه مثبت انرژی با بهره گیری از بازی های رایانه صورت نمی گیرد، افزود: استفاده به اندازه و سرگرم شدن با تلفن همراه و رایانه خوب است ولی باید توجه داشت چرا که استفاده نامتعادل از بازی های رایانه ای سلامتی پویایی را به خطر انداخته و تبلی و اضافه وزن را به دنبال دارد.

مسعود حمزه‌ای شهردار سرکان نیز با اشاره به اینکه متأسفانه امروزه بازی های محلی جایگاهی ندارند، گفت: توگرانه، سرسره بازی، برف بازی، وسط، قژقژ از بازی هایی بود که با توجه به نبود زیرساخت های تفریحی و ورزشی با دوستان خود انجام می دادیم و اکنون نیز ورزش های والبیال و فوتبال را که علاقه دارم ادامه داده ام اما نه به صورت حرفه ای.

آرزوی دوران کودکی شهردار سرکان داشتن شغل نظامی در آینده بوده است.

مجید مرتضایی مدیر شرکت گاز شهرستان تویسرکان نیز از بازی هایی همچون تپ تپ دالی، لیگ دستگر و وسطی به عنوان بازی های دوران کودکی خود نام برد و اظهار کرد: معلمی و دکتری شغل های مورد علاقه من در کودکی بودند.

وی افزود: بازی های قدیمی بیشتر به صورت گروهی انجام می شدند و از این رو همیاری را به کودکان می آموخت ولی بازی های کودکان امروز ما فردگرایی و انزواطلبی را به دنبال دارد.

محمدکاظم گمار شهردار تویسرکان نیز با بیان اینکه بازی هایی که در قدیم انجام می شدند متناسب با فصول سال بودند، ابراز کرد: برف بازی، سر سره بازی، گردو بازی، زمله زو، کمربندی بازی، دوچرخه سواری و فوتبال بازی هایی بود که در دوران کودکی به آن ها علاقه داشتم و من به فوتبال علاقه ویژه ای داشتم به طوری که بعدها عضو تیم فوتبال پرسپلیس تویسرکان شدم.

وی افزود: خلبانی شغل مورد علاقه من در دوران کودکی بود.

دکتر مهدی کریمی مشاور، مدیر مرکز بهداشت تویسرکان نیز گفت: بازی های من در دوران کودکی وسطی، فوتبال و هفت سنگ بود و آرزو داشتم در بزرگسالی به عنوان دکتر به مردم خدمت کنم.

وی بازی های رایانه را عامل کم تحرکی در جامعه امروز دانست و افزود: اضافه وزن، کم تحرکی، پایین آمدن سنین سکته های مغزی و قلبی به علت کم تحرکی است.

سید قاسم اعتماد رئیس شورای شهر تویسرکان نیز فوتبال، دوچرخه بازی، کفش بازی، لاستیک بازی، والیبال و فوتبال را از تفریحات دوران کودکی خود یاد کرد و گفت: در آن زمان ها دوست داشتم خلبان یا معلم شوم.

وی با بیان اینکه بازی‌های محلی ارتباط و صمیمیت بین افراد را بیشتر می‌کند، ادامه داد: امروز این بازی‌ها کمرنگ شده که یکی از عوامل این امر تکنولوژی است.

رئیس شورای شهر تویسرکان عنوان کرد: بازی‌های رایانه‌ای موجب کم‌تحرکی نسل جوان شده و فعالیت‌های بدنی و گروهی جای خود را به فعالیت ذهنی و فردی داده است.

رضا جلیلوند مدیر توزیع برق تویسرکان نیز با اشاره به اینکه از پنج سالگی همراه پدرم کشاورزی می کردم، ابراز کرد: روزهای کودکی من بیشتر با کار کشاورزی همراه بود و بعدها رشته ریاضی را انتخاب کردم و سپس در رشته مهندسی برق دانشگاه تهران قبول شدم و البته باید بگویم فوتبال با توپ پلاستیکی در کوچه های خاکی روستا و نیز الک دلک و وسطی را نیز بسیار دوست داشتم و بازی می کردم.

وی افزود: خانواده من دوست داشتند پزشک شوم ولی من مهندسی را دوست داشتم.

مدیر توزیع برق تویسرکان همچنین با بیان اینکه بازی های امروزه به صورت تک نفری و رایانه ای است و بیشتر کودکان و نوجوانان به سمت این بازی ها کشیده شده اند، افزود: والدین خوب است کودکان خود را نسبت به زمان استفاده از بازی های رایانه ای ارشاد کنند تا بر اثر استفاده مفرط از این گونه بازی ها صدمه به جسم و روان آنان وارد نشود.

رضا سلیمانی رئیس صنعت، معدن و تجارت تویسرکان هم گردوبازی، تیلیه بازی، وسطی و فوتبال را از بازی های دوران کودکی خود دانست و اظهار کرد: در دوران کودکی دوست داشتم معلم شوم.

وی افزود: امروزه بازی‌های رایانه‌ای جای بازی‌های محلی مثل هفت سنگ، عمو زنجیر‌باف، گرگم به هوا، لی‌لی، وسطی، الک و دولک و گرگمو گله میبرم را گرفته است.

رئیس صنعت، معدن و تجارت تویسرکانابراز کرد: بازی‌های بومی محلی دارای فلسفه‌ وجودی بودند و همدلی، دوستی و همگرایی را آموزش می‌دادند.

ابراهیم نانکلی رئیس اداره راه و شهرسازی نیز اظهار کرد: در دوران کودکی زو و فوتبال بازی می کردم و گاهی با دیگر دوستان به مانند بازیگران فیلم هایی همچون زورو نقش بازی می کردیم.

وی افزود: از همان دوران کودکی علاقه خاصی به ساختمان سازی داشتم و با گل وخاک و چوب خانه های کوچکی بنا می کردم، چند ماه پیش برای دختر سه ساله ام بر روی گودالی کوچک پلی ساختم، عکس گرفته شده از نمای نزدیک پل را به دوستانم که نشان دادم تصور می کردند این پل در ابعاد بزرگ ساخته شده است.

رئیس اداره راه و شهرسازیادامه داد: بازی ها و سرگرمی های امروز متنوع شده اند هر زمانه بازی خاص خودش را می طلب ولی اگر ورزش نیز در کنارش باشد مؤثر تر است.

علیرضا شمس اللهی رییس اداره هواشناسی تویسرکان نیز در گفت و گو با خبرنگار رودآورعنوان کرد: فوتبال، الک دلک، تیله بازیی، قایم باشک و عمو زنجیرباف از بازی های ساده دوران کودکی من بود که در آن فضای با شور و حال همراه با دوستانم انجام می دادیم.

وی افزود: گرچه آن روزها تنوع بازی ها کم بود ولی ابتکار و خلاقیت کودکان را پرورش می دادند چراکه کودکان با استفاده از امکانات موجود سعی می کردند وسایل بازی خود را تهیه کنند و بازی های جدیدی ابداع می کردند ولی اکنون به نظر می رسد کودکان دیگر قانع نیستند و به نوعی در برخی موارد زیاده خواه شده اند و به دنبال ابداع و اختراع نمی روند.

حمیدیان سرپرست آبفای شهرستان تویسرکان نیز بازی هایی همچون بالا بلندی، تیله بازی، زو، کلاغ پر، گل یا پوچ، لی لی و هفت‌سنگ را از بازی های مورد علاقه دوران کودکی خود عنوان و اظهار کرد: من در دروان کودکی علاقه بسیاری به تاجر شدن داشتم.

واسع سوری مدیر آموزش و پرورش بخش قلقل‌رود تویسرکان نیز از بازی هایی بالا بلندی، توپ چرخی، تیله بازی، هفت‌سنگ و گردو بازی در دوران کودکی خود یاد کرد و گفت: در آن دوران به شغل معلمی علاقه بسیار داشتم که بعدها به آن رسیدیم.

وی افزود: در گذشته مردم با وسایل مختلف از قبیل چوب، سنگ، طناب و پارچه که در طبیعت هم به سادگی یافت می‌شود، بازی و اوقات فراغت خود را به شادی و نشاط سپری می‌کردند و در مقایسه با مردم امروز از نشاط روحی و روانی بسیار بیشتری برخوردار بودند.

مدیر آموزش و پرورش بخش قلقل‌رود تویسرکان ادامه داد: ورزش‌ها و بازی‌های بومی محلی چون گروهی برگزار می‌شدند، روحیه کار و تلاش جمعی را هم بالا می‌بردند.

به گزارش صدای دانشجو، حضرت آیت‌الله شيخ «عبدالله جوادی آملي» دو روز پيش در حاشيه درس تفسیر خود به انتقاد از ورزشکاران زن پرداخت.

اين استاد حوزه عليمه قم در بخشي از اظهارات خود با بیان اینکه الان باب شده بچه‌ها را ببرند مهد کودک و این خطر است، اظهار کرد: همین که پدر و مادر بزرگ شدند و سالمند شدند آنها را به خانه سالمندان می ‌برد چون مهر و عاطفه نچشید، هفت سال کودک باید در دانشگاه عاطفه باشد، تنها کسی که می‌ تواند عاطفه را به جامعه ببرد،‌ تنها کسی که می ‌تواند عاطفه را به جان انسان تزریق کند آغوش مادر است، این عواطف که کم شود و زندگی گذشت و قرض‌الحسنه‌ای کم شود و بانک‌های ربوی زیاد شود، نتیجه‌اش همین ده دوازده میلیون پرونده‌ای است که در دستگاه قضا هست.

نويسنده کتاب «مفاتیح‌ الحیاة» در بخش ديگري از اظهارات خود با اشاره به نقش عاطفه در تربیت جامعه گفت: این ده دوازده میلیون هر کدام با سه چهار نفر درگیر هستند که سی چهل میلیون می‌شود، این بر اثر این است که عاطفه را گم کردیم، ما خیال می‌ کنیم کمال زن در این است که برای ما برود مدال بیاورد، کمال زن در مادر شدن است، در فرزند تربیت کردن است، کمال زن در اصلاح جامعه است، چرا عواطف در جامعه کم است، زن از همین حقیقت خلق شده است، به ما گفتند بیراهه بروید ما هم گفتیم چشم، فضیلت زن در این نیست، که زن و دختر ما برود پایش را دراز کند و یک کسی را بزند و برای ما مدال بیاورد، فأین تذهبون، به کجا داریم می‌رویم.

به گزارش خبرنگار صدای دانشجو؛ در همین خصوص مسعود ابراهیمی در یادداشتی به این مسئله پرداخته است:

همگانی و اجباری شدن خدمت سربازی، نخستین بار پس از پیروزی انقلاب کبیر فرانسه و با تصویب کنوانسیون ۲۳ اوت ۱۷۹۳ مطرح شد. این کنوانسیون و پس از آن به راه افتادن موج ناسیونالیسم، کشور‌ها را بنا به ضرورت حفظ مرز‌ها و تأمین امنیت ملی، به سوی همگانی و اجباری کردن خدمت سربازی کشاند. در ایران نیز، نخستین گام‌ها به سوی اجباری شدن سربازی در زمان صدارت امیرکبیر برداشته شد. اما هنوز خبری از همگانی شدن آن نبود و سربازی رفتن نوعی مالیات محسوب می‌شد. در این الگو، سربازگیری متناسب با تراکم جمعیت و بر مبنای میزان تولیدات کشاورزی انجام می‌گرفت. طوری که کشاورزان به میزان سهم خود از مالیات آب و خاک، جوانانی از روستا را برای گذراندن خدمت سربازی، به حکومت معرفی می‌کردند؛ جوانانی که اغلب به کشاورزی میلی نداشتند یا اصطلاحا برای این کار ساخته نشده بودند. اما الحاق همگانی شدن به اجباری بودن سربازی، با اصرارهای رضا خان – در زمانی که وزیر جنگ قاجار بود - و تصویب مجلس شورای ملی صورت گرفت. از این زمان تا پیروزی انقلاب اسلامی، هیچگاه از نگاه منفی و بی‌انگیزگی مردم ایران نسبت به این پدیده کاسته نشد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، علیرغم همه فرهنگ سازی مبنی بر ارزش بخشیدن به خدمت سربازی و مطرح نمودن جایگاه والای برقراری امنیت و آرامش برای خلق خدا در احادیث معصومین(ع)، هیچ‌گاه آن نگاه منفی و چالشی نسبت به خدمت سربازی از ذهن مردم نرفت و همچنان ادامه دارد.

موضع گیری‌های مردم نسبت به خدمت سربازی نشان می‌دهد که اکثریت قریب به اتفاق آنان با خدمت نمودن به کشورشان هیچ زاویه‌ای ندارند، اما بر این باورند که در مدل فعلی برای گذراندن خدمت سربازی، باید اصلاحاتی انجام گیرد. مسئله‌ای که در سالهای اخیر هم به لحاظ کمی و هم از حیث کیفی مورد توجه نهادهای مختلف، از جمله نهادهای نظامی و انتظامی، مجلس شورای اسلامی و نظریه پردازان متعدد قرار گرفته است.

پر رنگ شدن نقش ادوات نوین نظامی نسبت به نیروی انسانی، آثار منفی روحی-روانی مدل فعلی خدمت سربازی بر پسران – چه قبل از رفتن سربازی و چه در حین آن – و آثار تبعی (غیر مستقیم) آن بر مقوله ازدواج، جمعیت و از دست رفتن استعداد‌ها از عمده علل بروز انتقادات مبنی اصلاح خدمت سربازی می‌باشد که در ادامه به بررسی مهم‌ترین آن‌ها پرداخته‌ایم.

در حال حاضر بسیاری از کشور‌ها، به ویژه کشورهای توسعه یافته با مطالعات دقیق بر روی هزینه‌های اقتصادی و اجتماعی سبک سنتی سربازی و مقایسه این روش با سبک‌های نوین، به اینواقعیت رسیده‌اند که تاریخ مصرف سربازان وظیفه‌ای که صرفا به مأموریت‌های خدماتی و نگهبانی و غیرتخصصی می‌پردازند، گذشته است.
امروزه بکارگیری ادوات نوین و پیچیده شدن امور نظامی و انتظامی، نیرویی را می‌طلبد که به طور تخصصی آموزش دیده باشد تا بتوان به شکلی کارآمد از توانایی‌هایی آنان بهره برداری کرد. در یک کلام اگرچه نیروی انسانی به عنوان اداره کننده ادوات نظامی، هنوز نقشی درجه یکی دارد، اما نه مثل گذشته. امروزه «سرباز حرفه‌ای» مطرح است که قطعا طی ۱۸ یا ۲۴ ماه قابل تعلیم دادن نیست. یک تحلیلگر بلژیکی عضو مرکز مطالعات سیاسی اروپا می‌گوید: «سلاح‌های جدید نظامی، فقط توسط سربازان حرفه‌ای کاربرد پیدا خواهد کرد و نه سربازان وظیفه‌ای که فقط قرار است به مدت یک سال یا کمتر خدمت کنند.»

مدل فعلی به گونه‌ای نیست که به معنای واقعی کلمه جوانان را متناسب با تحصیلات و استعداد‌هایشان به کار گیرد. در نشستی تخصصی در خصوص «وضعیت فعلی سربازی و شرایط مطلوب آینده» که با حضور تعدادی از مقامات نظامی و انتظامی و صاحبنظران در فروردین سال جاری و در مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی برگزار شد، احمدی معین کار‌شناس گروه امنیتی-دفاعی این مرکز، در پایان با جمع بندی مباحث مطرح شده، در بیان ضعف‌های روند فعلی خدمت سربازی، «بهره وری پایین سرباز‌ها» را به عنوان یکی از این ضعف‌ها بیان می‌کند.

توجه به تحصیلات، استعداد‌ها، ویژگی‌های فیزیکی و روحیات واجدین شرایط برای خدمت سربازی و بکارگیری آنان متناسب با مولفه‌های مذکور در قدم نخست و تجمیع دوره خدمت سربازی با سیستم کارآموزی و کارورزی که برای تعداد قابل توجهی از رشته‌های تحصیلی تعریف شده است، به عنوان گام دوم می‌تواند انگیزه‌ها برای خدمت سربازی را دو چندان کند.

برای مثال در حال حاضر شرط شرکت در آزمون وکالت برای فارغ التحصیلان رشته‌های دانشگاهی مرتبط، منوط به داشتن کارت معافیت دائم یا پایان خدمت است. اما گذراندن سربازی و قبولی در آزمون وکالت، به هیچ عنوان به معنای ورود به بازار کار نخواهد بود. شخص در صورت قبولی در این آزمون باید به مدت ۱۸ ماه به عنوان کارآموز در یکی از دفا‌تر وکالت حاضر شده و حضور در انواع دادگاه‌های حقوقی و کیفری را تجربه و حداقل حقوق دریافت کند. یعنی یک فارغ التحصیل رشته حقوق باید ۴۲ ماه بعد از اخذ مدرک خود – حدودا ۲۶ سالگی - وارد بازار کار شود و این در شرایطی است که داشتن شغل به عنوان مقدمه ازدواج مطرح است. اما می‌توان طوری طراحی و برنامه ریزی کرد که شخص ابتدا آزمون وکالت داده و در صورت قبولی این دوره ۱۸ ماهه را به طور سرباز و کارآموز در اختیار قوه قضائیه قرار گیرد و پس از این دوره هم گواهی پایان خدمت و هم گواهی اتمام کارآموزی را دریافت و مستقیم وارد بازار کار گردد. به این ترتیب شخص همزمان علاوه بر خدمت در حوزه تخصصی‌اش، تجربه کافی که‌‌ همان غرض از وضع کارآموزی است را نیز کسب نموده است.

البته باید این نکته را در نظر داشت که در کنار علمی-تخصصی شدن خدمت سربازی، ضروریات و حداقلهای لازم در شرایط جنگی نیز باید در قالب بخش عمومی سربازی آموزش داده شود. حسنی سعد، معاون همانگی ستاد کل نیروهای مسلح در این باره به این مضمون اشاره می‌دارد: «سرباز حرفه‌ای باید حدود ۱۰ تا ۱۵ سال آموزش ببیند. این بالا رفتن سن، او را تا حدودی محافظه کار می‌کند و جسارت و شجاعت یک جوان ۱۸ ساله را نمی‌توان در او دید. از همین روست که ما برای تحقق امنیت نیازمند آموزش جوانان هستیم‌ «. مدل مذکور با عنوان سربازی علمی-تخصصی شناخته می‌شود که یکی از هفت مدل پیشنهادی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی برای خدمت سربازی می‌باشد که این مرکز در شهریور ماه سال ۹۲ ارائه کرد. الگویی که موجب هدفمند شدن خدمت وظیفه عمومی می‌گردد.

حسن عباسی، کار‌شناس مسایل استراتژیک معتقد است روند فعلی حاکم بر خدمت سربازی، از جهاتی می‌تواند به عنوان یکی از موانع ازدواج و تبعا کاهش جمعیت محسوب شود که کاهش قدرت ملی را در پی خواهد داشت. زیرا تأخیر در ازدواج نیروی انسانی که یکی از مولفه‌های قدرت ملی است را به لحاظ جسمی و روحی دچار فرسودگی خواهد نمود و از جهت دیگر موجب کاهش جمعیت که از محصولات تاخیر در ازدواج است، می‌شود.

اما ارتباط این مسئله با خدمت سربازی چیست؟ مضمون نظریه حسن عباسی به این شرح است که پسران چنانچه در کنکور قبول نشوند، نهایتا پس از یک سال باید عازم خدمت سربازی شوند. اما دختران می‌توانند برای سالهای متوالی تلاش کرده و سرانجام وارد دانشگاه شوند. البته شاید گفته شود که پسران هم پس از سربازی قادرند مجددا در کنکور شرکت کنند، اما باید پذیرفت که پس از دو سال خدمت سربازی و دور افتادن از فضای درس و بحث، احتمال قبولی آن‌ها تا حد زیادی کاهش می‌یابد. نتیجه این وضعیت این می‌شود که هم اکنون ۶۵ درصد ورودی‌های دانشگاه را دختران تشکیل می‌دهند. از آنجا که در برابر این جمعیت ۶۵ درصدی، صرفا ۳۵ درصد پسر تحصیل کرده که از لحاظ سن و سال با هم در تناسب باشند وجود دارد، بنابراین ۳۰ درصد از دختران تحصیل کرده موفق به یافتن همسری که به لحاظ سن و تحصیلات هم کفوشان باشد، نخواهند شد. از سوی دیگر پسران که تحصیلات چندانی ندارند هم تمایلی به ازدواج با یک دختر تحصیل کرده ندارند.

این یک بعد ماجرا بود، بعد دیگر این است که با یکسان دانستن پسران و دختران برای کسب مشاغل، و با توجه به بیشتر بودن تعداد دختران فارغ التحصیل و ارزان‌تر تمام شدن به خدمت گرفتن بانوان در مشاغل گوناگون، فرصت‌های شغلی برای پسران که باید سرپرستی خانواده را عهده دار باشند، محدود می‌گردد. بنابراین کمبود شغل برای پسران عدم تمایل آنان برای ازدواج و نهایتا افزایش سن ازدواج، مجرد ماندن دائمی برخی جوانان – به ویژه دختران – و کاهش جمعیت را در پی خواهد داشت. این کار‌شناس مسایل استراتژیک بر این باور است، در شرایط فعلی که ستاد نیروهای مسلح حذف سربازی برای پسران را به مصلحت نمی‌داند، باید خدمت سربازی برای بانوان نیز متناسب با شرایطشان نظیر واگذاری امور خدماتی، اداری و آموزشی و خدمت نمودن در محل زندگی خانواده‌شان تعریف و در نظر گرفته شود. هدف وی از ارائه چنین مدلی برقراری تناسب بین پسران و دختران، در وارد شدن به دانشگاه‌ها و نهایتا کاهش سن ازدواج و افزایش جمعیت است.

درباره ارتباط سربازی با افزایش سن ازدواج و کاهش جمعیت، محمدحسن قدیری ابیانه ضمن پذیرش نظر عباسی در این باره، تلویجا پیشنهادی دیگر را مطرح می‌کند و آن در نظر گرفتن سهمیه ورود به دانشگاه برای پسرانی است که خدمت سربازیشان را گذرانده‌اند؛ نظیر آنچه برای خانواده معزز شهدا و ایثارگران در نظر گرفته می‌شود. این پیشنهاد هم جبران کننده دو سال مهجوریت پسران نسبت به فضای درس و بحث و کاهش ضریب بازدهی آنان در مطالعه مجدد مطالب برای دادن کنکور خواهد بود و باعث تقویت دیگر مدل پیشنهادی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی که بر داوطلبانه بودن خدمت سربازی تاکید دارد، می‌گردد. مزیت دیگر این پیشنهاد این است که جوانان برای اینکه چهار سال دیر‌تر به خدمت سربازی بروند به هر دانشگاه و رشته‌ای تن نمی‌دهند و با این انگیزه به خدمت سربازی می‌روند. چون آن را عاملی برای تسهیل ورودشان به دانشگاه و تحصیل در رشته مورد نظرشان می‌دانند.

از مجموع هفت طرح مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، که عبارت‌اند الگو و مدل حاکم کنونی، سربازی حرفه‌ای، سربازی داوطلبی، سربازی علمی ـ تخصصی، خرید خدمت هدفمند، خدمت سربازی یک‌ساله در دوران صلح و الگوی تلفیقی، به نظر می‌رسد مناسب‌ترین مدل و الگو، آن است که محاسن آن‌ها را منهای معایبشان در بر بگیرد.

به گزارش خبرنگار صدای دانشجو، در زیر 7 توصیه خواندنی به جدیدالورودها شده است:

حتما درس بخوانید

جمله معروف امام که یادتان هست؟‌‌ همان که روی دیوار بیشتر مدارس‌مان نوشته شده بود؛ «حرام است در مدرسه بمانید اگر درس نخوانید.» شما بزرگ شده اید و به دانشگاه آمده اید. چه اتفاقی برای شما و خانواده تان می تواند از این مهم تر باشد. خانواده شما طبیعتا این روزها خیلی خوشحال هستند و مدام برای آشنا و فامیل تعریفتان می کنند. پدر و مادر شما دلسوز ترین کسانی هستند که به آینده شما فکر می کنند. شما در تلاشید که خوشحالی شان را استمرار بخشید؛ مثل سینا که حالا فارغ التحصیل پزشکی است. مطب دارد و درآمد خوب. خودش می گوید همه زندگی، مطب و منزل و اتومبیل و درآمد خوب داشتن نیست ولی این ها چیزهایی است که خانواده ام را خوشحال می کند.

موقعیت اجتماعی مرا ارتقا می دهد و به آینده امیدوارم می کند. وقتی از سینا سوال کردیم برای رسیدن به این ها چه کار کردی؟ گفت:«درس خواندم». البته این راهم گفت که فقط درس نخوانده است که اینها را به دست بیاورد، اما نمی خواست پدر و مادرش خیال کنند او عمرش را در دانشگاه تلف کرده است. همه می دانستند که سینا «درس خوانده است».

یکی ورزش، یکی انشاء

دو قشر در دانشگاه ضرر می‌کنند؛ اول آن کسانی که آمده‌اند فقط درس بخوانند و دوم آن کسانی که آمده‌اند فقط درس نخوانند. دقیقاً موضوع همین است یعنی افراط و تفریط. یک‌سری از این سر می‌افتند و عده‌ای دیگر از آن سر. باید بتوانید تعادل را برقرار کنید. برای اینکه به این نتیجه برسیم با یکی از اساتید مطرح جامعه شناسی کشور (که خواست نامش فاش نشود!باخنده) که حرف می زدیم می گفت: «در سیستم آموزش و پرورش کشور دو واحد درسی خیلی مهم است و باید تقویت شود؛ یکی ورزش و دیگری انشاء» . سلامت و قدرت تعامل. ما اگر تحصیل می کنیم برای این است که با آگاهی بیشتری وارد فضای جامعه بشویم. ما می خواهیم با دیگران حرف بزنیم. کار کنیم و همه به این فکر کنیم که چطور و چگونه راه را برای پیشرفت خودمان هموار کنیم. همه اینها نیاز به دیالوگ(گفتگو) دارد. نیاز به این دارد که ما مدیریت کرده باشیم. تحت یک سیستم مدیریتی کار کرده باشیم و ظرفیت خودمان را برای به جامعوی شدن بالا برده باشیم. دانشگاه مقدمه ای است. امام هم که گفت«دانشگاه که اصلاح شود، مملکت اصلاح می شود» منظورش همین بود که مدیران فردا از دل همین دانشگاهها بیرون می آیند. با فعالیت های فرهنگی و مدیریتی و اجرایی در دانشگاه خودتان را برای آینده آماده کنید.

هوای دوستانتان را داشته باشید

در حدیث از ائمه معصوم ما آمده است که  «خداوند از حق الناس نمی گذرد». شاید وقتی به این مسئله فکر کنید بگویید چرا این قدر حق الناس(حقوق مردم) در اسلام از اهمیت برخوردار است؛ جوابش ساده است: اگر خدا از حق محض خود بگذرد از لطف اوست، اما در مورد حق الناس پای دیگری در میان است و اگر او نگذرد، بدون احقاق حق عدالت اجرا نشده است. شما در دانشگاه، در خوابگاه، در سرویس، در سلف و در محیط شغلی و...با دیگرانی مواجه اید، که مثل شما حقوقی دارند و دوست دارند همانطوری که شما دوست دارید؛ حقوقشان تضییع نشود و با احترام باآنها برخورد شود. همان داستانی که در کتابهای ابتدایی داشتیم؛ هرچه برای خود می پسندی برای دیگران نیز بپسند. محیط خوابگاه محیط دارایی های مشترک است. علاوه بر این دارایی ها وسایل شخصی افراد نیز هست که نباید بدون اجازه مورد استفاده قرار بگیرد. آنقدر حق دوستتان مهم است که گفته اند؛ غذایی را که خودتان به سلامتش شک دارید، به دیگران تعارف نکنید. اما از همه حقوق مهم تر «حفظ آبرو»ی دوست و همکلاسی و هم خوابگاهی تان است؛ هوای دوستانتان را داشته باشید.

بی سوادها و استفاده از اینترنت

زیاد شنیده اید این جمله را که «بیسواد است کسی امروزه روز از اینترنت و شبکه های اجتماعی آگاهی و اطلاع کامل نداشته باشد». فارغ از درست و غلط بودن این تعبیر، اجتناب ناپذیر بودن نیاز امروز به فضای مجازی و اینترنت برای همه مبرهن است. معمولا در هر دانشکده فضایی در اختیار دانشجویان قرار می گیرد که در آن راحت تر به اینترنت دسترسی داشته باشند، خوابگاه ها هم معمولا دارای شبکه های اینترنت هستند.

شاید آشنا نبودن به زبان انگلیسی، مشکلی باشد که دانشجویان برای ارتقاء خود در این بخش باید از همین فردا دست به کار شوند. چرا که بیشتر مقالات علمی و روز دنیا در فضای مجازی به زبان رسمی منتشر می شود. البته دنیای اینترنت الزامات دیگری هم دارد. استفاده به اندازه و درست از هر پیدیده جدید . جدید تر، کاری است که بیشتر اساتید و پزشکان متخصص نیز آنطور عمل می کرده اند. در میان نمونه های موفقی هستند که شما حتما آنها را در دانشگاه خواهید دید. افرادی که همیشه از فناوری های نوین نهایت استفاده کرده اند و این فناوری ها آنها را مسحور خود نساخته است.

صد ها فرشته بوسه بر آن دست می زنند

احتمالا سریال دکتر قریب را دیده اید. هر پزشکی از اینکه یکی از هم صنفی های دکتر قریب است به خود می بالد. اگرچه اساتید و متخصصین بسیاری نیز مانند این شخصیت بزرگ هستند که خدمات گسترده ای در پزشکی و برای مردم داشته اند، شاید گمنامی شان باعث شده است تا از انرژی فوق العاده ای که برای مردم گذاشتند، مطلع نباشیم، اما هرکدام از آن ها الگوهای خوبی برای ما هستند. قرآن هم به ما می گوید که همیشه دنبال اسوه های حسنه باشیم و به خاطر همین پیامبر مکرم اسلام (ص) را به عنوان الگوی «اسوه حسنه» معرفی می نماید.

می گویند: پیامبر ما خیلی بیشتر از روشهای دیگر،  با خلق خوب و خوشرویی با مردم، قلب آنها را تسخیر می کرد. بودند افرادی که پیش از اینکه اسلام بیاورند، به خاطر همین خلق و خوی خوش مجذوب وی می شدند و در رکاب رسول ا... می جنگیدند و بعد از کشته شدن پیامبر آنها را شهید خطابشان می کرد.  مردمی بودن و برای مردم کار کردن انسان را بالا می برد، آنقدر که فرشتگان بوسه بر دستش می زنند: صد ها فرشته بوسه بر آن دست می زنند، کز کار خلق یک گره بسته واکنند. بنی آدم اعضای یکدیگرند را هم خودتان خوب بلدید...

چنین اساتیدی را باید روی سر گذاشت

سالها پس از فوت آیت الله شاه آبادی، امام خمینی هرگاه نام او به میان می آمد، منقلب می شد و می گفت: «شیخ عارف کامل ـ روحی فداه ». امام هفت سال دوزانو بر بر سر درس استاد خود می نشست و در عبارتی دیگر درباره آیت الله شاه آبادی می گوید: "شیخ بزرگوار ما به حقیقت حقِ حیاتِ روحانی به این جانب داشت که با دست و زبان از عهده‌ی شکرش بر نمی‌آیم". دانشگاه را با دانشجویان و اساتیدش می شناسند. اساتیدی که با حوصله برای دانشجویانشان وقت می گذارند و دانشجویانی که حق درس استاد را ادا می کنند. خوب درس می خوانند و خوب تحصیل می کنند.

دانشجویانی که در کلاسهای مختلف  استاد خود را همراهی می کنند، می بینند که استاد برای اینکه آنان به خوبی  آگاهی پیدا کنند، چقدر زحمت می کشند. خیلی ها به خاطر سوالهای مکرر دانشجویانشان دیر به خانه می رسند. از خانه و خانواده می زنند تا برای دانشجویان خود کم نگذارند. چنین اساتیدی را باید روی سر گذاشت، احترام که جای خود دارد.

همکلاسی باشید

جلال آل احمد، در کتاب غربزدگی با طرح مسئله تغییر روابط خانوادگی و خویشاوندی در غرب یک مثال می آورد. جلال معتقد است، در ینگه دنیا برای اینکه کارکرد خانواده را تغییر دهد، رابطه پدر و فرزندی یا مادر و فرزندی را به رابطه ای شبیه «دو دوست» تقلیل داده اند و حالا چند سالی است در ایران هم به غلط و اشتباه خیلی ها به تقلید از تمدن ناقص آنور می گویند: ما پدر و پسر، یا مادر و دختر، با هم دوست هستیم. این در حالی است که رابطه پدر و مادر با فرزند خیلی قوام دار تر و ارزشمند تر از رابطه «دو دوست است». حالا که از سد(به معنای واقعی کلمه) کنکور گذشته اید و به دانشگاه آمده اید، فضای متفاوتی را پیش رو خواهید داشت که شاید تا به حال تجربه اش هم نکرده اید. حضور خانمها فضای دانشگاه را متفاوت کرده است. جامعه شما را به عنوان نیروی فعال پس از حضور در دانشگاه می خواهد و خودتان بیش از همه به آرامشی برای رسیدن به این مهم احتیاج دارید. به قاعده جلال، به رابطه های خوب فکر کنید. «همکلاسی بودن» رابطه ارزشمندی است که می تواند شما را رشد دهد و به خواسته های عالی ترتان برساند. رابطه ارزشمند«همکلاسی بودن» را تقلیل ندهید!

شماره 9 نشریه سررشته

مدیر مسئول: محمد صالح تشکری

خط سیاسی: مستقل 

بسمه تعالی

به گزارش صدای دانشجو  انتخاب رؤسای دانشگاه‌ها پروسه‌ای دارد که طی آن وزیر علوم به افراد مورد نظر به عنوان سرپرست دانشگاه حکم می‌دهد، سپس این افراد پس از دو یا سه ماه به شورای عالی انقلاب فرهنگی معرفی می‌شوند.

 شورای عالی انقلاب فرهنگی برای تأیید صلاحیت سرپرستان دانشگاه‌ها را به هیئت نظارت و بازرسی شورا معرفی می‌کند. نهایتاً نتیجه هیئت به دبیر اعلام و در جلسات شورا به رأی گذاشته می‌شود.

به گزارش صدای دانشجو «پولدارها پزشک می شوند!» عنوان خبری بود که چندی پیش خبرنامه دانشجویان ایران، در انتقاد به سیطره سنگین دانشجوی پولی بر دفترچه کنکور سراسری منتشر کرد.

در دفترچه کنکور سراسری کنکور امسال رسما دانشجوی بین الملل تحت عنوان دانشجوی پولی یا دانشگاه های خودگردان اعلام وجود کرده تا اندازه ای که بیش از نصف ورودی دانشگاه علوم پزشکی تهران به دانشجویان پولی و احتمالا با رتبه های بالای 10000 و چه بسا بیشتر اختصاص می یابد و یا اینکه دانشگاه علوم پزشکی ایران تنها دانشجوی پولی پذیرش می کند.

دانشگاه علوم پزشکی تهران 80 نفر به صورت آزاد ورودی مهر و 50 نفر دانشجوی پولی جذب می کند. دانشجویان پولی در پردیس واقع در شهر تهران تحصیل می کنند و در نگاهی بد بینانه این به این معنی است که یک نخبه رشته علوم تجربی در کنار فردی خواهد نشست که شاید از لحاظ علمی قابل قیاس نباشد.

دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران، امروز در اعتراض به روند پذیرش دانشجوی شهریه پرداز در دانشگاهها، در مقابل تالار ابن سینای دانشکده پزشکی تجمع کردند.

این دانشجویان در پلاکاردهایی که همراه خود داشتند، این روند را غیر قانونی و خلاف نص قانون اساسی و برنامه پنجم توسعه دانسته و خواستار اصلاح این روند از سوی مجلس شورای اسلامی و وزیر بهداشت شدند.

در متن هایی که در بین دانشجویان پخش شده بود، آیین نامه ابلاغی وزارت بهداشت در مورد پذیرش دانشجوی شهریه پرداز مورد نقد قرار گرفت. در این متن آمده است که در تبصره 6 مندرج در ماده 20 قانون برنامه پنجم توسعه، صراحتا قید شده است که مدرک تحصیلی دانشجویان شهریه پرداز باید با ذکر نوع پذیرش و محل تحصیل باشد. در حالیکه طبق آیین نامه ابلاغی وزارت بهداشت آمده است که مدرک این دانشجویان کاملا مشابه دانشجویان شهریه نپرداز خواهد بود.

در ادامه این متن آمده است: طبق ماده 20 برنامه پنجم توسعه، دانشگاه ها برای جذب دانشجوی شهریه پرداز موظف به تاسیس شعب جداگانه و ایجاد ظرفیت های جدید هستند. در حالیکه هم اکنون دانشجویان شهریه پرداز با کاهش ظرفیت عادی دانشگاه ها و عدم ایجاد شعب جداگانه و ظرفیت جدید پذیرش شده اند.

این دانشجویان با تاکید بر بی قانونی صورت گرفته در پذیرش این دانشجویان، زیر سوال رفتن عدالت آموزشی و بی انگیزگی دانشجویان را از عواقب دیگر چنین رویه ای دانستند.

دانشجویان پزشکی مدتی قبل نامه ای به علی لاریجانی نوشتند وبه دانشجوی پولی معترض شدند. این نامه با آیه خاصی شروع شده بود. دانشجویان آیه 148سوره نساء را به رییس مجلس یادآور شدند:«خداوند دوست ندارد کسی با سخنان خود بدی های دیگران را اظهار کند مگر اینکه به او ظلم شده باشد و خداوند شنوا و داناست.»

در این نامه آمده بود: «مدتی از ورودمان نگذشته بود که متوجه حضور تعداد زیادی دانشجو در دانشکده شدیم که از لحاظ بار علمی و فرهنگی متفاوت از دانشجویان سراسری بودند... مانطور که گفته شد علیرغم اختلافات زیاد بار علمی و فرهنگی دانشجویان سراسری و بین الملل، شاهد حضور همزمان این دو گروه در یک کلاس و ارزیابی و نمره دهی متفاوت نیز هستیم که در نهایت همین نمره ها ملاکی برای سنجش رتبه های کلاسی و برخورداری از امتیازات و مزایای رتبه های برتر پزشکی و به تبع آن باعث بی انگیزگی و ناامیدی دانشجویانی می شود که با زحمت و مشقت، موفق به کسب رتبه های برتر شده اند.»

از اولین اعتراضات به طرح دانشجوی پولی نزدیک به ده سال می گذرد. پس از اینکه دانشجویان در روزهای بارانی اردیبهشت ماه 84، با 14 شبانه روز تحصن، تجمع و اعتراض در مقابل مجلس این طرح را مسکوت گذاشتند، در اواخر تیر ماه 89، به یکباره و به همت کمیسیون آموزش مجلس وقت که عباسپور (برادر همسر عبدالله جاسبی) رییس آن بود، به تصویب رسید.

در این قانون به دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی اجازه داده شده تا از ظرفیت مازاد خود بر اساس قیمت تمام شده یا توافقی با بخش غیر دولتی و با تایید هیات امنا در مقاطع مختلف پذیرش دانشجو نمایند.

در مصوبه ای تکمیلی نمایندگان 11 آبان همان سال ماده و تبصره ای مبنی بر اینکه دانشگاه‌های دولتی می‌توانند شعبی خودگردان در داخل و خارج کشور تاسیس کنند و در آنها از داوطلبان شهریه بگیرند تصویب و در بررسی برنامه پنجم توسعه با پذیرش دانشجوی پولی در دانشگاه های دولتی بدون آزمون موافقت کردند.

اعتراض های متعدد دانشجویان ثمری نداشت و دولت وقت هم وقعی به این اعتراضات ننهاد. مجلس هم که کار خود را کرده بود.

اگرچه حتی در اجرا نیز این قانون دچار خدشه بود و نه تنها از ظرفیت مازاد استفاده نکرد، بلکه ظرفیت دانشجویان پشت کنکور را دودستی تقدیم پولداران نمود، ولی آنجایی محل اعتراض گسترده بود که بسیاری از دانشجویان پشت سد کنکور ماندند تا دانشجویان پولی سر کلاس ها بنشینند.

این وضعیت آنقدر اسفبار است تا آنجا که دانشجویانی با رتبه‌های بالای چهل هزار فقط بخاطر پرداخت مبالغی از حدود 30 تا 70 میلیون تومان توانستند در بهترین دانشگاه‌های کشور نظیر دانشگاه شریف، امیرکبیر، تهران، صنعتی اصفهان و.... مدارج عالیه را تنها با تکیه بر پول پدر طی نمایند و بعضا به دو مدرک داخلی و خارجی دست بیابند، در حالی که دهها هزار نفر از دانش آموزان مستعدتر که پشت سد کنکور مانده بودند به این جمله فکر می‌کردند که آیا واقعا در جامعه ما "علم بهتر است از ثروت؟!!"

حالا هر روز به بهانه هایی چون کمبود بودجه، جلوگیری از خروج سرمایه ها و ...، متممی به قوانین مجلس در رابطه با دانشجوی پولی اضافه می شود و دانش آموزان و دانشجویان مستعد باید تنها شاهد نشستن کم سوادهای پولدار بر سر کلاس های درس باشند!

به گزارش صدای دانشجو، دکتر محمدرضا فراهانی داوودآبادی در گفتگو با مهر با اشاره به وضعیت تغذیه دانشجویان و هزینه های این بخش برای دانشگاه ها گفت: برای سال تحصیلی جدید به دانشگاه های علوم پزشکی توصیه کردیم منوی غذای خودشان را تنوع ببخشند و به طور نمونه در یکی از دانشگاه ها 2 مدل ناهار و 3مدل شام ارائه می شود تا ضمن تامین تنوع غذایی دانشجویان بتوانند امکان انتخاب داشته باشند.

وی افزود: برخی از دانشگاهها تغییر و تحول را اعمال کرده اند و برخی دیگر نیز به دلیل مشکلات شان نتوانسته اند آن را اعمال کنند.

فراهانی درباره وضعیت هزینه های غذای دانشجویان یادآور شد: در حال حاضر ما تنها 10 درصد هزینه غذا را از دانشجو در قالب ژتون دریافت می کنیم و 90 درصد دیگر را دانشگاه پرداخت می کند. تهیه هر غذا به طور متوسط 8 هزار تومان هزینه در بردارد که اکنون دانشجویان 800 تومان آن را پرداخت می کنند. این در حالی است که در برخی از دانشگاه ها به دلایل متعداد هزینه های بیشتری می پردازند و در واقع برای هر غذای دانشجویی تا 15 برابر مبلغ یک ژتون برای غذا هزینه شود.

وی افزود: نکته مهم این است که ما بودجه جداگانه ای برای این بخش از دولت نمی گیریم و دانشگاههای علوم پزشکی مجبورند از سایر منابع خود برای این حوزه هزینه کنند که موجب شده دانشگاهها به خاطر هزینه های دانشجویی بدهی بالا بیاورند.

معاون وزیر بهداشت با اشاره به میزان بدهی سالانه دانشگاه های علوم پزشکی در زمینه برنامه های رفاهی، معیشتی و فرهنگی گفت: به طور میانگین سرانه فرهنگی دانشجویی یک دانشجوی علوم پزشکی از 800 هزار تومان تا یک میلیون و 100 هزار تومان متغیر است، در صورتی که هزینه سرانه واقعی دانشجویی و فرهنگی دو میلیون تومان است حال با احتساب تعداد 180 هزار دانشجوی موجود در این دانشگاه ها بدون هیچ هزینه بیشتر به طور میانگین سالانه 180 میلیارد تومان کمبود بودجه داریم.

وی افزود: این هزینه ها مجموعه ای از هزینه های اسکان، تغذیه، خوابگاه، نگهبان، آشپز و غیره را شامل می شود چرا که بسیاری از افرادی که در بخش خدماتی کار می کنند استخدام دولت نیستند و به صورت قراردادی کار می کنند. همه این مسائل موجب کسری بودجه دانشگاهها می شود که باید از هزینه ها و خدمات کم کنند تا بتوانند این حداقل ها را تامین کنند. 

فراهانی خاطرنشان کرد: دانشگاهی داشته ایم که پول کرایه ماشین اعزام دانشجویان خود را به یک المپیاد ورزشی نداشته است. بنابراین قبول داریم که مشکلات زیادی وجود دارد. برخی از دانشگاهها به تعداد دانشجویانی که متقاضی خوابگاه هستند مجبور شده است که خوابگاه تامین کند و از آنجا که خوابگاه ملکی نداشته مجبور شده اجاره کند. حال این دانشگاه مجبور است که ماهانه برای هر دانشجو در خوابگاه اجاره ای 300 هزار تومان هزینه کند در حالی که دانشگاه هزینه آن را ماهی 65 هزار تومان بعد از 7 سال از دانشجو دریافت می کند.

وی تاکید کرد: اعتقاد کلی ما این است که دولت واقعا توان تامین معیشت دانشجویی را ندارد و باید برای این کار یک راهکار درست اندیشیده شود. به همین منظور در معاونت دانشجویی و فرهنگی یک طرح جامع معیشت در حال تدوین است که بتوانیم با بازنگری این موضوع بتوانیم خدمات رفاهی در شان دانشجویان بدهیم. هزینه اش را به قیمت روز بدون سود بگیریم و آن را با کار دانشجو تهاتر کنیم. این طرح به زودی تکمیل می شود که امیدواریم بتواند مشکل را حل کند.